บทที่ 91 สิ้นสุดเสียที ตอนที่ 2

“อือ...” เสียงครางในลำคอของใครบางคนทำให้อคิราห์ที่ยืนมองแสงสีตรงหน้าต่างรีบหันกลับไปดูที่เตียงคนไข้ ณัฏฐนิชรู้สึกตัวแล้วเธอขยับเล็กน้อยส่ายศีรษะไปมาบนหมอนใบใหญ่

“รัญ...รัญตื่นแล้วเหรอ...รัญ...นี่ฉันนะเจ็บมากไหม”

“คุณ...”

“ใช่...ฉันเองหิวน้ำไหมเดี๋ยวเอาให้ปวดแผลรึเปล่าฉันจะได้ตามหมอ”

“ไม่...ฉันไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ