บทที่ 92 หัวใจที่ชินชา ตอนที่ 1

“อือ...”

“หนูรัญ...” ชลาพรรีบลุกไปยืนชิดริมขอบเตียงทันทีที่ได้ยินเสียงครางฮือออกมาจากปากคนป่วย ณัฏฐนิชดูกระสับกระส่ายนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆ ปรือตาให้ปรับกับแสงอ่อนๆ ยามเช้า

“น้ำ...หิวน้ำ...” คนเพิ่งตื่นรู้สึกปากคอแห้งผาก แม้แต่กลืนน้ำลายยังรู้สึกฝืด เธอร้องขอหาน้ำทันทีเพราะอยากดื่มดับความกระหายในตัว

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ