บทที่ 91 บทที่ 88

            “ละ...แล้วเวลาจะถึงพื้นล่ะคะ” นี่ล่ะคือสิ่งที่เธออยากรู้ที่สุด

“ก็กระตุกนี่” ทาดิลจับมือบางให้สัมผัสกับเชือกที่ห้อยออกมาจากกระเป๋าหลัง “แล้วร่มชูชีพก็จะกางออกก่อนที่เธอจะถึงพื้น มันจะดึงตัวเธอขึ้นแล้วลอยต่อไปตามแรงลม จนกระทั่งถึงที่หมายพอดี...เป๊ะ”

“เราจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ” เธอเอียงห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ