บทที่ 17 นางบำเรอท่านประธาน บทที่ 17

“ไม่เป็นไรหรอกนุ่น ไม่ต้องตอบผมก็ได้ ผมเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องที่อาจจะทำให้ลำบากใจมากจริงๆ แต่ไม่ว่านุ่นจะรู้สึกยังไงกับท่านประธาน ความรู้สึกของผมที่มีต่อนุ่น ความหวังดีที่มีต่อหุ้นเสมอมา เมื่อก่อนเป็นยังไงต่อไปมันก็จะยังเหมือนเดิม”

เขาดึงมือของหล่อนมากุมไว้อีกและบีบเบาๆ อย่างปลอบประโลม คราวนี้นันทิ...