บทที่ 24 นางบำเรอท่านประธาน บทที่ 24

นันทินี

“โธ่เว้ย!...อะไรกันเนี่ย!”

เจตต์สบถออกมาอย่างหัวเสีย เขาขยำกระดาษแล้วขว้างมันลงพื้น ความรู้สึกของเขาตอนนี้บอกไม่ได้เลยว่ามันเป็นยังไงทั้งรุ่มร้อนทั้งพลุ่งพล่านและเสียใจ ช่วงแว่บหนึ่งเขานึกถึงนันทินีขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเช้านี้เขาตื่นขึ้นมาและพบกับเรื่องที่น่าตกใจมาแล้วครั้งหนึ่ง มาคร...