บทที่ 25 นางบำเรอท่านประธาน บทที่ 25

บุรินพยักหน้าพร้อมทั้งยกมือไหว้ก่อนที่จิตราจะลุกขึ้นและเดินออกไปปล่อยให้เขานั่งจมอยู่กับความคิดเพียงลำพังในห้องทำงานที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว ความคิดของเขาไม่ได้ไปไหนมันยังคงประหวัดไปถึงเลขาฯสาวสวยของท่านประธานหนุ่มสุดหล่อ เขาคิดถึงนันทินีขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้อย่างน้อยที่สุดเขาก็เคยรู้สึกพิ...