บทที่ 101 ตอนที่ 100 จะหย่าไม่ใช่เหรอ

“งั้นฉันไปนอนห้องรับแขกเองค่ะ”

“ไม่นะ งั้นผมจะนอนเฉย ๆ ก็ได้” เขาพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน “ไม่กอด ไม่หอม ไม่ทำอะไรให้คุณรำคาญใจ แค่ให้ผมนอนใกล้ ๆ คุณก็พอ” เขาพยายามต่อรอง “ผมน่ะ นอนไม่หลับมากี่คืนแล้วคุณรู้หรือเปล่า”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน”

“สามอาทิตย์ที่ห่างกับคุณผมไม่เคยนอนหลับสนิทสักคืน กังวลจนแทบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ