บทที่ 49 รับผิดชอบ

“เอ่อ ดะ เดี๋ยววินนี่ไปปลุกน้องจัสมินให้นะคะ” วินนี่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ยิ่งทำให้ธนดลอยากรู้หนุ่มใหญ่จ้องวินนี่จนเธอต้องเบี่ยงตัวให้ธนดลเดินผ่านไปเปิดประตู

“ผลัวะ..”

“ยัยหนู..” ธนดลเห็นผู้ชายนอนอยู่บนเตียงหลานสาว จากที่คิดว่าเขาตะโกนเสียงดังแต่กลับเป็นเสียงในลำคอจ้องมองไปที่เตียงสองขาก้าวไปช้าๆมีเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ