บทที่ 129 จะไปลงนรกที่ไหนก็ไป

ปราบดามองไปรอบๆ ห้องนอนที่เป็นความทรงจำครั้งแรกของเขาและคนตรงหน้า ทุกอย่างยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปจากวันนั้น ยกเว้นผ้าคลุมเตียงที่นางรื่นรมย์คอยเข้ามาเปลี่ยนและทำความสะอาดให้ทุกวัน

“มีอะไรก็ว่ามา” เจ้าของห้องกัดฟันถามเสียงขุ่น ท่าทีระมัดระวังตัวแจ

“ผมอยากจะคุยเรื่องลูก...ลูกของเรา!”

วิศราชาวาบไปทั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ