บทที่ 18 ปล่อยนะ ไอ้บ้า!

ปราบดายิ้มร่า พลางหอมแก้มนวลใสแรงๆ อย่างจงใจยั่ว เขาต้องการให้เธอร้องขอออกมา ต้องการให้เธอยอมลดความพยศโดยการเอ่ยปากร้องขอให้เขาเติมเต็มความสุขสุดยอดให้เธอด้วยตัวเอง 

“บอกมาสิว่าต้องการอะไร อยากให้พี่ทำอะไรให้” หญิงสาวตาโต หน้าแดงระเรื่อ

ใครจะไปใจกล้าหน้าด้าน เอ่ยปากร้องขอในเรื่องน่าอายแบบนั้นออกมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ