บทที่ 62 ต้องการ...คุณมั้งเบบี๋

จนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงเมื่อชายหนุ่มรวบแม่หนูน้อยที่ดิ้นขลุกขลักมานั่งบนตักตรงหน้ากล้อง พร้อมหอบแฮ่กๆ ทั้งคู่

“อย่าไปฟังยายตัวเล็กนี่โมเมนะครับวีวี่” ด้วยความมันเขี้ยวคนพูดจึงฝังจมูกที่แก้มป่องใสเบาๆ อย่างรักใคร่เอ็นดู ภาพนั้นทำให้คนเป็นแม่หัวใจไหวหวั่น ก่อนรีบปัดความคิดเห็นแก่ตัวออกไปอย่างรวดเร็ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ