บทที่ 74 กอดกันอยู่ได้ รำคาญตาชะมัด!

วิศราหายเข้าไปในห้องไอซียูครู่ใหญ่ก่อนที่ร่างระหงจะเดินออกมาจากห้องนั้นในสภาพที่เหมือนคนไร้เรี่ยวแรง ดวงตาแดงก่ำยังมีละอองน้ำตาให้เห็นประปราย ใบหน้าหวานซีดเผือดไร้ชีวิตชีวา และไม่แม้แต่จะชายหางตาแลไปทางสองพี่น้องที่นั่งอยู่หน้าห้องไม่ไกลกัน 

“ส้ม!” ยุทธนามองสภาพเพื่อนอย่างเข้าใจ เขาเดินเข้าไปดึงตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ