บทที่ 12 ทำได้...จะยอม

นิชา....

ตกเย็น.....

ฉันตื่นนอนได้สักพักแล้ว ก็หลังจากที่วัดตัวตัดชุดเสร็จก็กลับมานอนต่อ จนตอนนี้ห้าโมงกว่าๆแล้ว ป๋าธัญก็ไม่มาเรียกด้วยแหะไม่รู้ว่านอนหลับรึเปล่า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

พูดถึงก็มาเลยแหะ เอ๊ะ หรือว่าไม่ใช่ป๋าธัญ หรือว่าจะเป็นคนอื่น ไม่น่าจะใช่มั่งก็ไม่มีใครแล้วอ่ะ ฉันเดินตรงไปที่ประตู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ