บทที่ 48 48

“พ่อจ๊ะ กลับบ้านกันเถอะจ้ะ” พลับพลึงรีบเข้ามาดึงบิดาให้ลุกจากพื้นดิน แต่เหมือนท่านจะไม่ได้ยิน ยังนั่งยกมือไหว้คุณนายจำปาปลกๆ กอดตุ๊กตาตัวเก่าแนบอก

“ลูกผมน่าสงสารมากๆ เลยครับคุณนาย ยังไม่ได้กินนมเลย” นายพันก้มลงกราบ โยกร่างเล็กๆ ของตุ๊กตาไปมาอยู่ในอ้อมแขน

“พ่อจ๊ะ เรากลับกันเถอะ” พลับพลึงพยายามดึงแข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ