บทที่ 100 ตอนที่ 98

บุ บุ บรู๋วววว

เสียงหมาหอนขานรับกันเป็นทอดๆตามจังหวะการก้าวเดินเหยียบย้ำใบไม้ที่แห้งกร้านทางหลังวัดมุ่งหน้าไปยังอาศรมที่อยู่ห่างออกไป หญิงในผ้าคลุมยืนมองอาศรมอยู่กับบ่าวสองคนที่คลุมผ้าปิดยืนรอเธออยู่ด้านนอกด้วยบรรยากาศวังเวงชวนพิศวงทำให้ภายในอาศรมดูขลังน่าเกรงขามมากขึ้น สองมือเรียวขาวเปิดผ้าคลุม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ