บทที่ 1 นอกใจ

“ไอ้สารเลวเอ้ย” เสียงหวานสบถออกมาดังลั่นด้วยความเดือดดาดหลังจากที่ได้เห็นภาพบาดตาบาดใจผ่านเฟซบุ๊กของหญิงชู้คนนั้นที่โพสต์รูปกอดรัดยิ้มหน้าบานอยู่กับแฟนหนุ่มของเธอ 

“อะไรยัยพริก โวยวายอะไรของแก” นลินเพื่อนสาวคนสนิทเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เข้าใจเมื่อจู่ ๆ ยัยพริกเพื่อนรักก็สบถด่าออกมาเสียงดังลั่นแถมหน้าตายังแดงก่ำไปด้วยอารมณ์โทสะ 

“ไอ้วีมันนอกใจฉัน” หัวใจเจ็บรวดร้าวราวกับมีคนเอามีดมากรีดให้ตายลงอย่างช้า ๆ 

นอกใจไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ในอีกสองวันข้างหน้าพวกมันจะแต่งงานกันนี่สิ บัดซบสิ้นดี 

“เชี่ย” เห็นภาพที่เพื่อนให้ดูก็รู้สึกตกใจไม่ต่างกัน ได้แต่สบถและช้อนสายตามองคนตัวเล็กด้วยแววตานิ่งอึ้ง 

คบกันมาตั้งสี่ปีจู่ ๆ แฟนก็ประกาศแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนไม่ให้ช็อกยังไงไหว 

“มึงโอเคไหมวะ” 

“โอเคก็บ้าแล้วไหม คนนะไม่ใช่กำแพงที่จะไม่มีความรู้สึก” หญิงสาวว่าเสียงเครือ หัวใจบีบรัดเข้าหากันทุกขณะด้วยความเจ็บปวด 

ยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าแฟนที่คบกันมาสี่ปีจะทำอย่างนี้ได้ อยู่ด้วยกันตลอด บอกคิดถึงกันอยู่ทุกวัน ตัวติดกันยิ่งกว่าตังเม มันเอาเวลาไหนไปแอบคบกัน 

“คบกับฉันมาตั้งสี่ปีแต่มันไม่เคยพูดถึงเรื่องแต่งงานเลยสักครั้ง ไอ้คนระยำ ไอ้คนไม่มีจะกิน” ด่าไปแค้นใจไป มึงนะมึงหักอกใครไม่หักมาหักอกคนอย่างพริกจินดา บอกเลยว่างานนี้มันไม่ตายดี 

“แล้วไม่ร้องไห้สักนิด” นลินถามด้วยความแปลกใจโดนแฟนนอกใจไปแต่งงานกับคนอื่นขนาดนั้นแต่เธอกลับไม่เห็นน้ำตาของเพื่อนรักเลยสักหยดมีเพียงน้ำเสียงติดสั่นกับแววตากร้าวโกรธเท่านั้นที่แสดงออกมา 

“เก็บไว้ร้องให้หมาดีกว่า ในเมื่อมันไม่เห็นค่าฉันจะมีผัวใหม่” เอ่ยเสียงดังฟังชัดอย่างมั่นใจ 

แม้ว่าจะโดนทิ้งในวัยยี่สิบหกปีกับแฟนที่คบหากันมานานแต่ ‘พริกจินดา’ คนนี้จะไม่เศร้านานเด็ดขาด คนสวย ๆ แบบเธอหาผัวใหม่ได้ไม่ยากหรอก เพราะฉะนั้นเธอไม่จำเป็นต้องเสียน้ำตาให้กับผู้ชายใจหมาแบบนั้น 

กล้าทิ้งคนสวย ๆ อย่างพริกจินดาได้ลง บอกเลยว่ามันไม่ตายดีแน่นอน 

รักกันเข้าไปเถิดเดี๋ยวจะส่งไปลงนรกทั้งคู่เลยคอยดู