บทที่ 125 ผู้เสียหาย 2

ให้มันรู้ไปสิ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะก่อเรื่องใหญ่โตอะไรนักหนา

“ไม่ใช่” เขาสวนเธอแทบจะทันควัน ก่อนจะเอานิ้วชี้ริมฝีปากของตนเอง แววตาลุ่มลึกของเขาดูไม่น่าไว้ใจ

“อะไร” พิชชาฝืนกลืนน้ำลายเหนียวลงคอน้ำเสียงเบาลงกว่าในตอนแรก

แล้วประโยคถัดมาที่ธนาตั้งใจเน้นชัดทุกคำ ก็ทำให้พิชชารู้สึกเหมือนวิญญาณถูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ