บทที่ 48 บทที่ 47 เทียบกันไม่ได้เลยสักนิด

เช้าวันใหม่

แสงแดดลอดผ่านช่องว่างผ้าม่านสีดำสนิทเข้ามาภายในห้องนอนทำให้ร่างบางค่อยๆ ขยับเปลือกตาเปิดออกทีละนิด พราวมุกรู้สึกได้ถึงวงแขนแกร่งที่สอดอยู่ใต้ลำคอของเธอและอีกข้างหนึ่งก็กอดรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่น 

หญิงสาวค่อยๆ ขยับกายหันหลังกลับไปมองใบหน้าหล่อเหลาดั่งเทพบุตรที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ในตอนน...