บทที่ 100 Chapter 100

เธอทักท้วง พลางเกลี่ยช่อผมบางส่วนที่ร่วงลงมาบดบังเสี้ยวหน้าข้างหนึ่ง ขึ้นไปทัดเอาไว้เหนือใบหู เผยลำคอระหงและผิวเนียนขาว งดงามจับจิตจับใจ แสงตะวันรอนขณะลอยเรี่ยต่ำ จวนเจียนจะลับดวงอยู่ไกลๆ สาดประกายอาบพวงแก้มซึ่งฉาบเอาไว้ด้วยระเรื่อของเลือดฝาด ใบหน้าสะอ้านสะอาดปราศจากไฝฝ้า

“ทำไมละครับ?”

“ฉันคงต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ