บทที่ 46 Chapter 46

ประโยคที่อรดีกล่าวออกมาไม่ทันจบ แล้วก็หยุดค้างเอาไว้ ปล่อยให้มันขาดหายไปกับเสียงสะอื้น กลับยิ่งกระตุ้นความสงสัยของรินนรีจนต้องเอ่ยถาม นึกสังหรณ์ใจว่าน่าจะเป็นเรื่องสำคัญ เพราะโดยปกติ แม้ว่าจะเคยทุ่มเถียงกันในลักษณะนี้อยู่บ่อยๆ แต่ผู้เป็นมารดาก็ไม่เคยร้องไห้

“ช่างเถอะ…” อรดีปาดน้ำตา รีบเฉไฉไปเสี...