บทที่ 290

โคดี้ขมวดคิ้ว “ก็ดีแล้วที่ฉันไม่เหมือนพวกนั้น นายทำฉันเจ็บครั้งเดียว ก็จบกันแค่นั้นแหละ—”

“ฉันไม่เชื่อนายหรอก ทำไมตอนไอด้าเดินเข้ามา นายถึงทำหน้าเหมือนเด็กวัยรุ่นเจอรักแรกเลยวะ—โอ๊ย!” แอนดรูว์ร้องด้วยความเจ็บปวด กระโดดขาเดียวพลางยกขาข้างที่กำลังปวดตุบๆ จากการถูกโคดี้กระทืบเท้าอย่างแรงขึ้นมา

“ฉันบอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ