บทที่ 114 มาตามกลับ
“รู้แล้วนะ!...” คริสต์พูดเท่านั้นก็ดึงกอหญ้าให้เธอเข้าไปนั่งในรถที่เขาเปิดให้ แต่ประโยคนั้นของคริสต์ที่ให้กับชาลี มันมีนัยยะมากกว่านั้น ซึ่งชาลีรู้ดีเช่นกัน
กอหญ้านั่งเงียบมาตลอดทางไร้คำถามที่เธอมักจะต้องถามคริสต์เสมอ “จะไปไหนคะ?” แต่ครั้งนี้ภายในรถเงียบมีเพียงเสียงลมหายใจที่บ่งบอกว่ามีสิ่งมีชีวิตอ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ‘... วันประชุมของสถานีโทรทัศน์...’
2. บทที่ 2 ณ ห้องชุดคอนโด ชั้นที่25
3. บทที่ 3 นักเขียนกอหญ้า
4. บทที่ 4 ‘ในเวลาเดียวกัน ณ ลานจอดรถชั้นสอง ที่สถานี’
5. บทที่ 5 การเจรจา ณ ห้องทำงานประธานกรรมการใหญ่
6. บทที่ 6 ณ ห้องประชุม
7. บทที่ 7 ‘...เวลาปัจจุบัน...ณ ห้องประชุม ’
8. บทที่ 8 ‘ ณ หน้าประตูทางเข้าสถานบังเทิง...’
9. บทที่ 9 ผมเสียงดังใส่เธอ
10. บทที่ 10 ‘สองสัปดาห์ต่อมา....’
11. บทที่ 11 การพบกันอีกครั้ง
12. บทที่ 12 ความช่วยเหลือที่เสียใจในภายหลัง
13. บทที่ 13 ‘รุ่งอรุณ...เช้าวันใหม่
14. บทที่ 14 คนบ้านี้คุณหลอกฉันเหรอ?
15. บทที่ 15 ไม่เข้าใจตัวเอง
16. บทที่ 16 มีผู้หญิงอีกตั้งเท่าไหร่ที่อยากจะใกล้ชิดเขา
17. บทที่ 17 “นี่คุณ!...ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะ!...”
18. บทที่ 18 ‘ ณ สถานนีตำรวจ ’
19. บทที่ 19 ไกล่เกลี่ย
20. บทที่ 20 เกลียดอะไรได้นั่น
21. บทที่ 21 ณ ห้องชุดคอนโดชั้นสูงสุด
22. บทที่ 22 บอกราคามา
23. บทที่ 23 ผมฟังคุณไม่รู้เรื่อง
24. บทที่ 24 พามาหาแม่
25. บทที่ 25 เป็นอะไรของคุณนักหนาเนี่ย!...ถึงชอบฉุดกระชากลากฉันเสียจริง!
26. บทที่ 26 ‘ณ บ้านนายพลสรพงษ์’
27. บทที่ 27 ณ ห้องชุดคอนโดชั้นยี่สิบห้า ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
28. บทที่ 28 ตอนที่ 28 ‘ซุปเปอร์มาร์เกต...ในห้างสรรพสินค้า’
29. บทที่ 29 นอนฉลองเรียนจบ
30. บทที่ 30 มองคนสวย
31. บทที่ 31 มาด้วยกัน ถ้าจะกลับก็ต้องกลับด้วยกัน
32. บทที่ 32 แต่เผอิญไม่ใช่ลูกจ้างใคร
33. บทที่ 33 สนใจเรื่องราวของอีกฝ่าย
34. บทที่ 34 ห้องพี่อยู่ชั้นบน
35. บทที่ 35 คริสต์โน้มใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าคมหวาน
36. บทที่ 36 รวมร่างเป็นหนึ่งเดียว
37. บทที่ 37 ร่างเล็กแอ่นร่างรับสัมผัส
38. บทที่ 38 ร้องขอความอ่อนโยน
39. บทที่ 39 การใช้ชีวิตของสาวคนรัก
40. บทที่ 40 ‘ของแปลก’
41. บทที่ 41 ใครทำร้ายกอหญ้า
42. บทที่ 42 อยู่ห่างๆ กันสักหน่อย
43. บทที่ 43 ปั้นเรื่องเรียกร้องความสนใจ
44. บทที่ 44 ‘ ณ บ้านของคริสต์ เวลาห้าทุ่มครึ่ง’
45. บทที่ 45 หญ้าว่าเรายังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ
46. บทที่ 46 คริสต์โน้มกาย ปลอบประโลมร่างบาง
47. บทที่ 47 เย็นนี้...พี่ไปหาที่คอนโด
48. บทที่ 48 ณ คอนโด ย่านริมแม่น้ำเจ้าพระยา
49. บทที่ 49 ‘ ณ เวลาก่อนเข้านอน...’
50. บทที่ 50 รีบไปรีบกลับแน่นอน
51. บทที่ 51 ‘ณ วันศุกร์...แสนเศร้า...’
52. บทที่ 52 ณ ห้องชุดคอนโด ชั้นสูงสุด
53. บทที่ 53 ครอบครัวฝั่งแม่กอหญ้า
54. บทที่ 54 ความไม่รู้ของพระเอก
55. บทที่ 55 พ่อแง่แม่งอน
56. บทที่ 56 ตัวตนที่แท้จริงของนักเขียนกอหญ้า
57. บทที่ 57 ‘ณ บ้านของคริสต์’
58. บทที่ 58 ความสุขของพ่อคือ ลูกพ่อมีความสุข
59. บทที่ 59 วันเกิดของกอหญ้าและอันโตนิโอ
60. บทที่ 60 นายคริสต์ซาตานร้าย
61. บทที่ 61 ไม่ย่อท้อ
62. บทที่ 62 ความใจดีของว่าที่พ่อตา
63. บทที่ 63 โจรล่าสวาท
64. บทที่ 64 ยก...โทษให้...พี่นะ...” คริสต์เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่สั่นพร่า
65. บทที่ 65 คริสต์ตอนนี้เหมือนเด็กชายตัวเล็กๆ ที่กำลังขอกินไอติมเลย
66. บทที่ 66 พ่อดีที่สุด
67. บทที่ 67 น้องสาวอยากน่ารักน่าจับกินเสียเหลือเกิน
68. บทที่ 68 ‘รุ่งเช้าตรู่...’
69. บทที่ 69 ณ ห้องชุดคอนโด
70. บทที่ 70 ‘…ห้องนอนกอหญ้า’
71. บทที่ 71 ‘ยามเช้า...วันรุ่งขึ้น’
72. บทที่ 72 ตำแหน่ง ‘น่ารัก’ ที่สุดของคริสต์
73. บทที่ 73 ‘…หัวค่ำ ในวันเดียวกัน’
74. บทที่ 74 คริสต์ดูแปลกไป
75. บทที่ 75 วันหมั้นอย่างไม่เป็นทางการ
76. บทที่ 76 ‘ยามค่ำ ณ ในบ้านคริสต์’
77. บทที่ 77 กอหญ้าคราง
78. บทที่ 78 ห้องชุดคอนโด ชั้นยี่สิบห้า
79. บทที่ 79 พี่น้องต่างบิดา
80. บทที่ 80 ‘เช้าวันรุ่งขึ้น...’
81. บทที่ 81 ‘…ยามเย็นในวันเดียวกัน’
82. บทที่ 82 “...คงต้องสอนหน้าที่เมียกันสักหน่อย”
83. บทที่ 83 กอหญ้าเจอความรุนแรง
84. บทที่ 84 ‘ณ อาคารสถานีโทรทัศน์’
85. บทที่ 85 โถ่วว...เด็กหนอเด็ก
86. บทที่ 86 ต่อบทไง...บทจูบ...และบทเลิฟซีน
87. บทที่ 87 แม่สามีลูกสะใภ้
88. บทที่ 88 ผู้หญิงคนเก่าของคริสต์
89. บทที่ 89 “ด้านได้ อายอด”
90. บทที่ 90 เธอก็ยังไร้เดียงสา
91. บทที่ 91 คนรักกันต้องโกรธและน้อยใจ
92. บทที่ 92 บอกเล่าเรื่องอดีต
93. บทที่ 93 หญ้าไม่อยากต้องไปแข่งขันแย่งชิงกับใคร
94. บทที่ 94 “ต้องการพี่มั้ย?”
95. บทที่ 95 ความจริงเปิดเผย
96. บทที่ 96 ลางสังหรณ์
97. บทที่ 97 ‘เช้าวันใหม่’
98. บทที่ 98 มิตรภาพอันบริสุทธิ์
99. บทที่ 99 หญ้าไม่ใช่ของตาย แต่ผมอาจตายได้ถ้าไม่มีเธอ
100. บทที่ 100 ตอนที่ 100 ‘วันรุ่งขึ้น...’
101. บทที่ 101 ขอเปรียบเทียบหาความยุติธรรม
102. บทที่ 102 สร้างสถานการณ์
103. บทที่ 103 ปรับความเข้าใจ
104. บทที่ 104 เธอไม่ใช่คนผิด
105. บทที่ 105 แสดงนอกบท
106. บทที่ 106 ถูกทรยศ
107. บทที่ 107 คริสต์ที่ตอนนี้ตัวเองก็รู้สึกไม่พอใจทุกสิ่งอย่างรอบตัว
108. บทที่ 108 ‘รุ่งเช้าในวันต่อมา...’
109. บทที่ 109 ทำงานเป็นกิจลักษณะ
110. บทที่ 110 รุ่นพี่รุ่นน้อง
111. บทที่ 111 พาไปปลูกต้นไม้
112. บทที่ 112 ตรวจสอบสถานที่จริง
113. บทที่ 113 งานเลี้ยงบริษัท
114. บทที่ 114 มาตามกลับ
115. บทที่ 115 ความหึง จบที่เตียง
116. บทที่ 116 หุบปากเดี๋ยวนี้!!!!
117. บทที่ 117 อาการแพ้ยา
118. บทที่ 118 ความเข้าใจผิด
119. บทที่ 119 คุณคริสต์เป็นคนดี
120. บทที่ 120 ฉากรักในจอ
121. บทที่ 121 เปิดอกคุยเคลียร์ใจ
122. บทที่ 122 ถูกละเลย
123. บทที่ 123 ‘สี่สิบแปดชั่วโมงต่อมา’
124. บทที่ 124 เมื่อร่างกายเธอเร้าร้อน
125. บทที่ 125 กอหญ้าร้องครางเสียงดัง
126. บทที่ 126 พี่จะให้หญ้าสุขจนไม่อยากนอนเลย
127. บทที่ 127 ทำร้ายถึงแก่ชีวิต
128. บทที่ 128 padre เด็กชายคริสต์กรีดร้องออกมา
129. บทที่ 129 กลับมาเป็นคริสต์คนเดิมของแม่ได้มั้ย?
130. บทที่ 130 หญ้าเลือกที่จะอโหสิ
131. บทที่ 131 “หญ้าไม่ใช่ภาระของพ่อ...รู้ใช่มั้ย?”
132. บทที่ 132 รักกันมากยากที่จะไม่เจ็บ
133. บทที่ 133 จบบริบูรณ์
134. บทที่ 134 ตอนพิเศษ 1
135. บทที่ 135 จบตอนพิเศษ
ย่อ
ขยาย
