บทที่ 1 โลกสองใบของพายอาร์

ในโลกนี้มีบ้านสองแบบ

แบบแรก คือบ้านที่เป็นที่พักพิง อบอุ่น ปลอดภัย และเต็มไปด้วยความรัก

แบบที่สอง คือบ้านที่เป็นกรงขัง เย็นเยียบ เหม็นอับ สิ้นหวัง และกัดกินทุกอย่างจนเหลือแต่ซาก

สำหรับพาหรือพายอาร์ นักศึกษาสาววัย 20 ปี เธอไม่เคยรู้จักบ้านแบบแรกเลย

ห้องเช่าสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่กลิ่นสีทาผนังราคาถูกยังไม่จางหายคือโลกทั้งใบของเธอ มันคือสถานที่ที่เสียงหัวเราะหมายถึงการถูกหวยเบอร์เล็กๆ และเสียงร้องไห้คือสัญญาณว่าวงพนันล่มอีกครั้ง

พายในวัยยี่สิบใช้ชีวิตเหมือนคนอายุสี่สิบ เธอเรียนไป ทำงานพาร์ทไทม์จนดึกดื่นไปด้วย เพื่อจ่ายค่าเทอมที่พ่อกับแม่ไม่เคยสนใจและเพื่อเหลือเงินไว้ซื้อข้าวสาร ในขณะที่ทั้งคู่ใช้ลมหายใจไปกับการลุ้น

...ลุ้นว่าไพ่ใบต่อไปจะเปลี่ยนชีวิต

...ลุ้นว่าลูกเต๋าครั้งหน้าจะปลดหนี้

...และลุ้นว่าวันนี้จะมีเจ้าหนี้รายใหม่โผล่มาทุบประตูหรือไม่

ความแสบซนและดื้อรั้นที่คนภายนอกเห็น แท้จริงแล้วคือเกราะป้องกันชิ้นสุดท้ายที่เธอสร้างขึ้นมา เกราะที่ใช้เถียงกับเจ้าหนี้ที่มาทวงเงินหน้าบ้าน เกราะที่ใช้ปั้นหน้ายิ้มเวลาอาจารย์ทวงค่าเทอม และเกราะที่ใช้ซ่อนความแตกสลายเวลาที่เธอกลับมาพบว่าหม้อหุงข้าวที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ถูกแม่เอาไปจำนำจนเกลี้ยง

สำหรับพายพ่อกับแม่ไม่ใช่เซฟโซน

พวกเขาคือเจ้าหนี้คนแรกในชีวิตของเธอ

กลิ่นอับชื้นของห้องเช่ารูหนูราคาถูก ผสมปนเปกับกลิ่นเหล้าและกลิ่นควันบุหรี่จางๆ คือสิ่งแรกที่พายสัมผัสได้เมื่อเธอลากสังขารกลับมาถึงห้องหลังเลิกงานพาร์ทไทม์ร้านสะดวกซื้อกะดึก

เหงื่อยังชื้นอยู่บนหน้าผากเนียน แม้ว่านี่จะเป็นเวลาตีสามก็ตาม

ภาพตรงหน้าทำให้ร่างเล็กสูงเพียง 160 เซนติเมตรหยุดชะงัก ข้าวของในห้องกระจัดกระจายราวกับถูกพายุถล่ม เศษแก้วแตกเกลื่อนเต็มพื้น

พ่อกับแม่ของเธอนั่งกอดเข่าตัวสั่นอยู่ที่มุมห้อง บนโต๊ะญี่ปุ่นตัวเตี้ยมีเพียงขวดเหล้าเปล่ากับเศษซองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

“พวกเขามาอีกแล้วเหรอคะ” พายถามเสียงเรียบ ไม่ใช่เพราะเธอไม่กลัว แต่เพราะเธอชินชาเกินกว่าจะแสดงอารมณ์ใด

“พาย... ลูก” ผู้เป็นแม่เงยหน้าขึ้น ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้ “พวกเขา… พวกเขาบอกว่านี่คือโอกาสสุดท้าย”

“โอกาสสุดท้ายเรื่องอะไรคะ” พายทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง เธอเหนื่อยเกินกว่าจะยืนแล้ว “ก็เราไม่มีอะไรจะให้พวกเขาแล้วนี่ พายทำงานจนแทบไม่ได้นอน ค่าเทอมก็ยังค้าง พายจะเอาปัญญาที่ไหนไปหาเงินล้านมาใช้หนี้พนันของพ่อ!”

“ไม่ใช่เงิน!” ผู้เป็นพ่อตวาดลั่น ใบหน้าซูบตอบเต็มไปด้วยความเครียดและสิ้นหวัง “คราวนี้พวกเขาไม่เอาเงิน”

คำพูดนั้นทำให้หัวใจของพายกระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นไปทั่วสันหลัง มันคือลางสังหรณ์ที่เลวร้ายที่สุด

“...แล้วเขาจะเอาอะไรคะ”

แม่ของเธอเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตา ในขณะที่พ่อจ้องเขม็งมาที่เธอ แววตาที่เคยมีแต่ความว่างเปล่า ตอนนี้กลับฉายแววความหวัง

“พวกเขาเป็นตระกูลใหญ่ รวยมาก ใหญ่มาก พวกเขาบอกว่าถ้าเรายอมยกบางอย่างให้ หนี้ทั้งหมดจะเป็นศูนย์”

“ยกอะไรคะ” พายถาม ทั้งที่ในใจเริ่มรู้คำตอบ

“พวกเขาเห็นแก... พาย พวกเขาเห็นรูปแกในกระเป๋าตังค์พ่อ เขาบอกว่าลูกสาวเรา... สวยดี”

โลกทั้งใบของพายแตกสลายลงตรงนั้น

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกใช้เป็นหลักประกัน แต่ที่ผ่านมามันเป็นแค่คำขู่ เป็นแค่ลมปากของพวกทวงหนี้รายย่อย

แต่ครั้งนี้ไม่ใช่

“พ่อ... แม่... กำลังจะขายพายเหรอ” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือจนแทบไม่เป็นคำพูด ดวงตากลมโตที่มักจะฉายแววแสบซน บัดนี้มีเพียงน้ำใสๆ เอ่อคลอจนล้นขอบตา

“มันจำเป็น!” พ่อตะคอกกลบเกลื่อนความรู้สึกผิด “แกก็รู้ว่าเราไม่มีทางเลือก! ถ้าเราไม่ยอม พวกมันเอาเราตายแน่! แกอยากให้พ่อกับแม่ตายเหรอ!”

“แต่พายเป็นลูกของพ่อนะ!”

“ก็เพราะแกเป็นลูกไง!” พ่อสวนกลับ “แกต้องทดแทนบุญคุณเราสิ! เราเลี้ยงแกมาจนโต แค่นี้แกทำให้เราไม่ได้เหรอพาย!”

คำว่าทดแทนบุญคุณเหมือนค้อนปอนด์ที่ทุบลงมาบนหัวใจที่แตกละเอียดของเธอจนแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี

พายมองหน้าคนสองคนที่เธอเรียกว่า พ่อแม่ ตลอดชีวิตยี่สิบปีที่ผ่านมา คนที่เธอพยายามทำงานสายตัวแทบขาดเพื่อหาเงินมาจุนเจือใช้หนี้พนันที่ไม่จบไม่สิ้นให้

ตอนนี้พวกเขากำลังผลักเธอลงนรกขุมที่ลึกที่สุด เพื่อเอาตัวรอด

“พวกเขาคือใครคะ” พายถามเสียงแผ่วเบา น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างเงียบงัน

“ตระกูลอัศวมังกร”

ชื่อนั้นทำให้พายตัวแข็งทื่อ ไม่มีใครในประเทศนี้ไม่รู้จักชื่อนั้น ชื่อของตระกูลมาเฟียเก่าแก่ที่กุมอำนาจมืดทุกอย่างไว้ในมือ

“เขาบอกว่า ลูกชายฝาแฝดของเขาต้องการตัวแก”

แม่พูดจบก็ฟุบหน้าร้องไห้โฮ แต่พายไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกแล้ว

ความแสบซน ความดื้อรั้นที่เธอใช้เป็นเกราะป้องกันตัวมาตลอดพังทลายลง เธอซื่อเกินกว่าจะเข้าใจโลกของผู้ใหญ่ที่โหดร้ายใบนี้

ชีวิตธรรมดาๆ ในรั้วมหาวิทยาลัย ความฝันที่จะเรียนจบ มีงานดีๆ ทำ ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว

ในคืนที่มืดมิดที่สุดคืนนั้น พายอาร์ได้เรียนรู้ว่าสำหรับพ่อแม่ของเธอแล้ว เธอไม่ใช่ลูกสาว

เธอเป็นเพียงหลักประกันชิ้นสุดท้าย ที่กำลังจะถูกส่งมอบให้กับแฝดที่อันตรายที่สุด