บทที่ 15 สองต่อสอง

พายเดินกลับมาที่ห้องของตัวเอง ห้องเก็บของที่ถูกดัดแปลง เธอนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงมันมืดและเงียบ เธอไม่ได้กำลังคิดถึงความเจ็บปวดจากการถูกเอาเมื่อคืนก่อน

เธอไม่ได้กำลังคิดถึงความแสบร้อนที่ขา

แต่เธอกำลังคิดถึงภาพที่อัคคีนอนละเมอ ภาพของปีศาจที่กรีดร้องเหมือนเด็กที่หวาดกลัว และคำพูดของวายุเมื่อเช้าก็ลอยซ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ