บทที่ 6 เกมของมังกร
“อ๊ะ! อ๊าส์! หยุด... หยุดก่อน อย่าทำแบบนั้น พะ พอก่อนค่ะ!”
เสียงของพายสั่นเครือและแทบขาดห้วง พยายามร้องบอกเมื่อมือของคนทั้งสองบดขยี้มากับเนินเนื้อของเธอพร้อมกัน กำลังถูกรุมร่างกายถูกตรึงอยู่ท่ามกลางความต้องการของคนสองคน และแน่นอนไม่เคยมีใครฟังเธออยู่แล้ว
“อื้อ!”
วายุโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเธอในขณะที่มือของเขายังคงขี้ปุ่มกระสันของเธอรัว ๆ “หยุดทำไมครับ พายกำลังเปียกจนแฉะไปหมดแล้วนะ”
“มะ ไม่... อ๊ะ!”
ฝ่ามือของสองพี่น้องยังคงบดขยี้กลีบกุหลาบของเธอ ไม่มีการหยุดพัก และจังหวะหนึ่งก้านนิ้วยาว ๆ ขอจะถูกสอดแทรกเข้ามาในช่องทางคับแคบที่ยังไม่พร้อมรับแขก
สวบ แจะ แจะ แจะ
“แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้ ถ้าเป็นคxxกูได้แหกแน่อีหนู”
“อ๊ะ! เจ็บ ไม่เอา... พายเจ็บ!”
“แน่ใจเหรอครับว่าเจ็บ” วายุพูดแทรกนิ้วของเขาเล่นงานปุ่มกระสันที่อยู่กลางร่องอย่างรู้งาน กลายเป็นความเสียวซ้อนทับความเจ็บปวด
“แต่รูพายบอกว่าชอบนะครับ ดูสิแฉะมากเลย
“อ๊า! อ๊ะ! ชะ ช้าๆ กันหน่อยสิคะ อูยย”
พายไม่รู้หรอกว่ามือไหนเป็นของใคร สมองเธอมันขาวโพลนไปหมด สิ่งเดียวที่รับรู้คือรูรักของเธอที่ถูกรังแกมันแทบทำให้เธอขาดใจ
ปลายเท้าจิกแน่นกับเตียงด้วยความเสียวซ่านที่มี เสียงลามกดังแทรกเข้ามาเรื่อย ๆ ผสานลมหายใจกระเส่าอย่างลงตัว เต้านมเองก็ใช้จะถูกว่างเว้น มันถูกสองหนุ่มพรมจูบและดูดกลืนจนเห็นเป็นรอยแดงเต็มเต้าขาว เช่นเดียวกับความเสียวที่รัดถี่ขึ้นตามกลไกลของร่างกาย
“อ๊า! ไม่เอา พายปวดฉี่ อะ เอาออกกันก่อน อื้อ!”
“ปวดฉี่อะไรครับ”
เสียงนุ่มทุ้มของวายุที่เวลานี้กลับเต็มไปด้วยคำลามกกระซิบชิดริมหูเธอ
“เขาเรียกน้ำแตกต่างหาก”
นิ้วของเขากดบดขยี้ปุ่มกระสันรัว ๆ ตอกย้ำคำพูด จนสุดท้ายกลายเป็นพายเองที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป
“อ๊ะ... อ๊าาาส์!!!”
รูรักฉีดพ่นน้ำรักออกมาเป็นครั้งแรก อาบสองนิ้วของอัคคีและนิ้วของวายุจนชุ่ม กลิ่นน้ำรักคละคลุ้งทำให้คนดิบอย่างอัคคีอดใจไม่ไหว เขาก้มลงไปหารูรักที่ยังกระตุกเกร็งนั้นอีกครั้ง
“แผล็บ อ่า... ตอนเสร็จใหม่ ๆ นี่แม่งโคตรหวานลิ้นเลย จ๊วบ”
ลิ้นร้อนตวัดเลียยาว ๆ ไปตามกลีบกุกลาบอย่างชำนาญกวาดกลืนน้ำหวานเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ท่ามกลางสีหน้าเสียวซ่านและร่างกายที่กระตุกเกร็งเบา ๆ ของพาย
ในขณะที่วายุคนที่ไม่เคยลงต่ำให้ใคร มองเห็นพี่ชายตั้งหน้าตั้งตาดูดเลียเนินเนื้อของพายอย่างเมามัน เขาก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอ ความอยากลองมันพุ่งเข้ามาในหัว มือที่กำเต้านมแน่นขึ้นกว่าเดิมจนเห็นรอยแดง
“อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอไอ้คี”
“โคตรหวานลิ้น มึงลองดูดิ เลียครั้งเดียวมึงติดใจแน่ของดีขนาดนี้”
วายุกลืนน้ำลายลงคอข่มความอยาก ก่อนจะเริ่มเปลี่ยนที่กับคนพี่อย่างนึกอยากลองดูบ้าง มือเบะขาเรียวของคนเพิ่งเสร็จสม ภาพร่องรักสีแดงสดและดูใหม่ทำเอาเจ้าตัวกลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง ยิ่งเห็นคราบน้ำรักติดอยู่จาง ๆ ปากทางเข้าที่ตอดอากาศเชื้อเชิญเขา
“ครั้งแรกเลยนะที่พี่กินให้ใครแบบนี้...”
เสียงกระเส่าร้องบอกพร้อมกับริมฝีปากที่ขบเม้มเม็ดเสียวเป็นครั้งแรก เล่นเอาพายถึงกับสะดุ้ง
“อึก! อื้อ! พี่วายุ! อ๊า! เบา… เบาหน่อยค่ะ พาย... พายจะตายแล้ว อ๊ะ! เสียว... เสียวมาก!”
สะโพกของพายร่อนส่ายรับจังหวะการดูดเม็ดเสียวอย่างลืมอาย มือกำผมของวายุแน่นพร้อมกับออกแรงกดเข้าหาร่องอย่างลืมตัวภาพนั้นมันทำให้อัคคีอิจฉาขึ้นอีกแล้ว
“สนุกกันแค่สองคนได้ไงวะ อมให้กูด้วย”
ปลายหัสบานฉ่ำน้ำเขี่ยปากที่ยังร้องกระเส่า พายน้ำตาคลอแต่ก็ยอมรับความใหญ่โตนั่นเข้าปาก หัวผงกขึ้นลงเป็นจังหวะ ในขณะที่ช่วงล่างก็ร่อนส่ายรับปลายลิ้นของวายุที่กวาดเลียเข้ามาในโพรงคับแคบอย่างไม่น้อยหน้า
“อึ๊ก อื้อ”
น้ำลายน้ำตาไหลเปรอะหน้าไปหมด มือน้อย ๆ ตะปบไปทั่ว ความต้องการพุ่งกระฉูดมากขึ้นจนเผลอปล่อยท่อนเอ็นอุ่น ๆ ของอัคคีออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“อ๊ะ! อ๊า! เสียวมากพี่วายุ จะ... จะแตกอีกแล้ว... อึก!”
ร่างกายของพายกระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำหวานราดรดปลายลิ้นของวายุจนหมด เป็นการชิมน้ำผู้หญิงครั้งแรกแต่กลับหวานติดใจ จนเขาเผลอดูดเลียจนหยดสุดท้าย
“ไง ติดใจแล้วสิมึง”
“ก็ใช้ได้” วายุตอบแต่กลับเลียริมฝีปากตัวเอง
อัคคีกระตุกยิ้มเยาะ "ปากแข็ง"
สีหน้าของวายุบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าชอบรสน้ำหวานนี่ไม่น้อย
อัคคีก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลานาน ร่างกำยำเคลื่อนเข้าแทรกที่น้องชายที่เผลออย่างรวดเร็ว มือหนาจับขาของพายอ้าออกกว้างปล่อยลำตัวให้แทรกเข้ามาได้แนบชิดกว่าเดิมพร้อมกับปลายหัวบานที่เขี่ยไปมากับปากทางเข้าที่ชุ่มฉ่ำ
“เยิ้มเชียวนะมึง อ่าส์ เสียวหัวฉิบหาย… อยู่นิ่ง ๆ ถ้าไม่อยากให้หอยแหก”
ความเสียวตรงปลายหัวมันก็สั่งให้เขากดตัวตนแทรกเข้าไปทันที ด้วยแรงที่ไม่ได้มีความปรานี
สวบ!
“กรี๊ดดดดด!!!”
แน่นอนเพราะนี่คือครั้งแรกและอัคคีก็รุนแรงเอาแต่ใจ ความเจ็บเหมือนร่างกายกำลังจะฉีกขาดเล่นงานเธอจนจุก ใบหน้าที่เคยเสียวซ่านถูกแทนที่ด้วยหยดน้ำตา พายพยายามขยับหนีท่อนเอ็นที่เสียคาเอาไว้ครึ่งลำ
“พายเจ็บ! ฮืออ... เอามันออกไปได้ไหม พายขอร้อง...”
“ออกก็โง่ดิ! ทั้งแน่นทั้งฟิตขนาดนี้ แม่ง!”
อัคคียังคงเอาแต่ใจเหมือนเคย พร้อมกับดันท่อนลำเข้าหาช่องคับแคบนั่นต่อ จนสุดท้ายมันก็เข้าจอดได้จนมิดลำโคน ความเสียวจากการรัดแน่นที่ตอบสนองทำให้อัคคีไม่รอให้พายปรับตัวใด ๆ อัดกระแทกบั้นเอวสู้ความคับแน่นนั่นรัว ๆ
ตับ! ตับ! ตับ!
“เจ็บ! อ๊า! อย่าทำ! พายขอร้อง ฮือออ”
พายกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดในขณะที่อัคคีกลับรำคาญ
“ไอ้วายุเอาคxxมึงอุดปากมันที! แหกปากอยู่ได้กูรำคาญ!!! ซี๊ดด! แม่งโคตรฟิต”
“พายครับ อ้าปากเร็วเด็กดี”
วายุทำตามอีกคนอย่างว่าง่าย มือช่วยเคล้นหน้าอกอวบให้เพื่อดึงความสนใจ พร้อมกับป้อนท่อนเอ็นอัดเสียงกรีดร้องของเธอตามคำสั่ง นิ้วบดขยี้ยอดอกไปด้วยแรง ๆ
“อึก! อื้อ!!!”
เสียงร้องดังอู้อี้ในลำคอ น้ำหูน้ำตาไหลมากกว่าเดิม ปลายเอ็นมันเสียดลึกแทงลำคอ มือพยายามดันเขาออกแต่ไร้ผล พอ ๆ กับความเสียวที่มันเริ่มกลบความเจ็บปวดทีละนิด
“อึก! อ๊อก!”
“แม่ง รัดถี่เลยว่ะ เสียวคxxชิบ!”
ตับ! ตับ! ตับ! แจะ! แจะ!
มือกดลงไปตรงท้องน้อยของพายแรง ๆ กระตุ้นให้รูรักบีบท่อนเอ็นของเขามากขึ้น ปากโน้มลงดูดดุนเต้านมขาวที่แกว่งสะบัดไปมาอย่างชอบใจ ตวัดเลียส่วนยอดอกจนรอบ สลับดับดูดดึงจนมันยึดหยุ่นตามการชักนำ
วายุเองก็ใช่ย่อย บั้นเอวของเขาเริ่มอัดกระแทกปากนิ่มนั่นด้วยแรงที่ไม่ต่างกัน “อ่าส์… ดีมากครับพาย พี่ขอลึกอีกนิดนะ”
“อ๊อก! อ๊อก! อื้อ!”
“แม่งเสียวชิบหายเลยว่ะ อ่า รัดแน่นสัส กูจะแตกแล้ว!”
ปัก! ปัก! ปัก!
อัคคีขยับเอวอัดกระแทกแรงมากกว่าเดิมจนร่างกายของพายสั่นคลอนตามแรงกระแทก ความเสียวอัดอยู่ตรงปลายท่อนเอ็นที่ร้อนผ่าว เสียงขบกรามดังขึ้นให้เจ้าตัวได้ยิน ใบหน้าเชิดสูงขึ้นตามความเสียวที่ได้รับ มือกำเอวเล็กแน่นจนแทบแหลกคามือกลีบเนื้อของพายเวลานี้ปลิ้นเข้าออกตามแรงขยับดูลามก ก่อนที่ไม่นานเสียงคำรามในลำคอจะดังขึ้นให้ได้ยิน
“อึก อ่าส์!!!”
อัคคีกระแทกเอวสับจังกวะหนัก ๆ น้ำกามอุ่นร้อนก็ถูกฉีดพ่นเข้าไปในตัวเธอ ท่ามกลางท่อนเอ็นที่สั่นกระตุกสู้แรงตอดรัดอย่างไม่ทีใครยอมแพ้
“พี่ อึก ทำไม... ทำไมปล่อยใน”
พายที่ปล่อยท่อนเอ็นวายุร้องถามเสียงสั่น จริงอยู่เธอเองก็เสียวซ่านไม่ต่างกัน แต่ก็ใช่จะไม่ต้องกังวลอะไร แอัคคีละแน่นอนว่าอัคคีไม่คิดจะใส่ใจอยู่แล้ว
“แล้ว? มึงก็ไปกินยาคุมสิอย่าโง่! ซิงแบบนี้ใครเขาใส่ถุงให้เสียของ”
“พูดมากกันจัง” วายุแทรกขึ้น “เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังเถอะ ตอนนี้มารีดน้ำของพี่บ้างนะครับพาย”
มือแข็งแรงจับกดตัวของพายให้อยู่ในท่าหมอบคลานเข่าจุดนี้มันส่งให้คนด้านหลังอย่างวายุเห็นร่องสาวได้อย่างเต็มตา กลีบเนื้อที่เริ่มบวมเปล่งเล็กน้อยและมีสีแดงของเลือดที่เปรอะติดอยู่ ผสมกับน้ำกามของอัคคีที่ติดอยู่ตรงทางเข้าความดิบเถื่อนก็ลุกโชนขึ้นมาทันที
สวบ! ตับ!
“อ๊ะ! พี่วายุ! เบา... เบาหน่อยสิ อ๊ะ! อ๊า! จุก อึก!”
วายุเองก็ไม่ต่างจากพี่ชาย ยิ่งร่องเสียวมีน้ำเชื้อของคนพี่ติดคาอยู่ ความอยากก็มากเป็นเท่าตัว
ตับ! แจะ! ตับ! แจะ! ตับ!
ขยับเอวโยกกระแทกในท่วงทำนองไม่ต่างอะไรกับอัคคีแม้แต่นิด แต่กระแทกแบบเน้นมากกว่า ความทรมานและเสียวซ่านถึงได้ถูกส่งต่อหาพายอีกครั้ง เสียงหวาน ๆ ร้องครางออกมาไม่หยุด มือกำผ้าปูแน่นคล้ายหาที่ยึดเหนี่ยว
“อึก! พายจุก อ่า! ช้า... ช้าหน่อย อ๊ะ!”
“เสียงร่านชิบ ขอกูดูหน้าหน่อยสิว่าตอนน้องกูเน็ดมึง หน้าจะเสียวเหมือนตอนโดนเน็ดกูไหม”
อัคคีจับตัวพายให้ยืดขึ้น ด้วยสัญชาตญาณสองแขนของเธอเกาะลำคอแกร่งของอัคคีไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อและความเสียว ดวงตากลมโตหวานเยิ้ม แก้มแดงระเรื่อ ความน่ามองนั่นมันทำให้อัคคีอดใจไม่ไหว
“หน้าโคตรอ้อนคxx”
มือของอัคคีลูบคลึงเต้าอวบขาว ริมฝีปากพรมจูบซับเหงื่อตามซอกคอ แต่น่าแปลกที่ไม่รู้เพราะความชอบในรสชาติสาวซิงหรือกลิ่นหอมของเจ้าตัวที่มันยั่วยวนกันแน่ ความอยากสัมผัสของอัคคีถึงได้อยู่ในระดับที่สูงจนอยากลองอะไรที่ไม่เคยทำ โดยเฉพาะริมปากที่เผยอเล็กน้อยทั้งยังเปล่งเสียงครางเรียกชื่อพวกเขาไม่หยุด
“ไม่ลองจูบหน่อยเหรอไอ้คี อ่า…” วายุที่กำลังกระแทกอยู่แซว “ปากนุ่มมากเลยนะ กูลองแล้ว”
“อย่ามาสั่งกูไอ้สัสวายุ!”
อัคคีตวาดแต่ความยั่วยวนตรงหน้ามันกำลังเอาชนะความตั้งใจของเขา ไหนจะดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตาที่ช้อนมองมา สุดท้ายเจ้าตัวก็พ่ายแพ้แก่เสียงในหัวอีกครั้ง
“แม่ง!”
ริมฝีปากบดจูบเข้าหาเด็กยั่วอย่างคนหมดความอดทนแรงกดรุนแรงดิบเถื่อนตามไสตค์ของเขา จูบสลับขบเม้มไปตามริมฝีปากบนล่างซ้ำ ๆ จนพายรับรู้ได้ถึงความเจ็บแปลบที่แทรกเข้ามา แต่ไม่นานความเสียวซ่านก็มากขึ้นเมื่อปลายลิ้นของอีกคนกวาดสำรวจเข้ามาด้านใน เกี่ยวรัดลิ้นของเธออย่างชำนาญไม่แพ้คนน้อง
“อึก! อื้อ!”
มือของพายจิกเกร็งไปกับหัวไหล่ของอัคคีแน่น รูรักบีบรัดหดตัวเข้าหากันมากกว่าเดิมเข้าไปอีก เมื่อท่อนเอ็นในร่องขยายตัวมากขึ้นทั้งยังร้อนผ่าวราวจะระเบิด
“อึก รัดแน่นจริงด้วยว่ะ อ่า พี่ขอแตกในอีกคนนะครับ”
ปัก! ปัก! ปัก!
ขยับเอวกระแทกท่อนลำเข้าออกในจังหวะที่รุนแรงขึ้น ปากพรมจูบไปตามสันกระดูกของคนที่ตนรังแก มือกำเต้าอวบแน่นอัดกระแทกท่อนลำรัว ๆ
“อ่าส์!!!”
ไม่นานความอุ่นร้อนจะถูกฉีดเข้าร่างกายพายอีกครั้ง พายในเวลานี้แม้ริมฝีปากจะถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เธอก็ไม่ได้หนีไปไหน มือยังคงกอดรัดอัคคีแน่นพร้อมกับซบหน้าลงไปกับหัวไหล่ของเขาอย่างหมดแรง เช่นเดียวกับรูรักที่ตอนนี้บวมช้ำ แต่มันยังตอดรัดท่อนลำของวายุเหมือนอย่างไม่รู้เบื่อ
