บทที่ 67 67

พชรบอกลาลูกเสร็จ กล่าวลาเพื่อนแม่แล้วก็รีบลงลิฟต์มาถึงชั้น G ผ่านหน้าฟรอนต์แผนกต้อนรับลูกค้า กำลังเดินออกจากโรงแรม เสียงฟังดูคุ้นๆ ดังมาจากด้านหลัง

“เดี๋ยวค่ะ คุณพชร”

พอเขาหันกลับไปก็เห็นฟ้าลดายืนอยู่ ดวงตาที่ตกแต่งอย่างสวยงามเป็นประกายแวววาวราวกับดีใจมากที่ได้พบเขาอีก

“ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ”

พชรไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ