บทที่ 84 84

‘อือ’ วราลีคราง มือบางปาดป่ายหาที่ยึดเหนี่ยว และคว้าบ่าแกร่งของพชรไว้ได้ แล้วครูดเล็บยาวลงไปเพื่อระบายความอัดอั้นที่ตีตื้นขึ้นมา ฝันร้ายชัดๆ นี่มันเป็นฝันร้าย วราลีร้องบอกตัวเองในใจ ก่อนจะรู้สึกเสียววูบวาบขึ้นมาอย่างกะทันหันและปลดปล่อยบางอย่างออกไปจากกาย ตัวเบาหวิวเหมือนลอยอยู่บนปุยนุ่น ทั้งหมดที่เก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ