บทที่ 86 86

เป็นจังหวะเดียวกับที่พชรกำลังเคี้ยวขนมชั้นหันกลับไปมองด้านหลังตามสายตาของผู้เป็นย่า คราวนี้ไม่ใช่แค่ส้อมที่ตกลงกระแทกกับจานขนม เขาลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ รสชาติขนมชั้นหวานพอดีละมุนปากเมื่อครู่เวลานี้เขากลับกลืนมันไม่ลงคอ ท่อนแขนกำยำเผลอปัดถูกจานขนมตกลงแตก แต่ไม่มีอะไรจะทำให้พชรหันไปสนใจเท่ากับผู้หญิงท...