บทที่ 6 ภูตสวาท บทที่ 6
เธอเห็นแสงสว่างรังรอง ณ ที่แห่งหนึ่ง อิคารัสพาเธอร่ายร่อนลงต่ำเพื่อจะพบกับสถานที่แหงนั้นหลังข้ามผ่านความมืดมิดแห่งห้วงรัตติกาลราวกับความฝัน
ที่นั่น...มันเป็นป่ารกราวกับเธอได้หลุดเข้าไปอยู่ในโลกแห่งเทพนิยาย ภูมิทัศน์ของป่าลึกซึ่งมีทั้งก้อนหินปกคลุมด้วยมอสส์ เฟินและหญ้า ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยต้นโอ๊กแคระที่มีไลเคนขึ้นปกคลุมเป็นสีเขียวทั่วทั้งป่า มันเป็นสถานที่ลึกลับที่เร้นกายอยู่เบื้องหลังม่านหมอกคล้ายฉากหนึ่งในตำนานโบราณซึ่งยากนักที่มนุษย์ธรรมดาจะเข้าไปถึง
“อิคารัส”
ชิรินหัวใจเต้นเร่าเมื่อเขาร่อนลงบนกิ่งไม้ขนาดใหญ่ มันใหญ่มากสำหรับเธอซึ่งหญิงสาวไม่เคยเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่โตเท่านี้มาก่อนในชีวิต อิคารัสวางเธอลงแต่หญิงสาวไม่กล้าขยับตัวเพราะเมื่อมองลงไปข้างล่างนั้นเธอกำลังอยู่ในที่อันสูงลิบลิ่ว
“นี่หรือบ้านของคุณ” หญิงสาวเอนหลังพิงลำต้นขนาดใหญ่ของต้นไม้ มันเหมื่อสนพันปีที่ทั้งสูงใหญ่เสียดฟ้า ชิรินถอนหายใจอีกครั้งก่อนพูด
“ทำไมไม่พาฉันลงไปข้างล่าง ฉันไม่ชอบความสูงนะรู้มั้ย”
ร่างแน่งน้อยหายใจหอบขัด เธอไม่ได้เสแสร้ง แต่ไม่ชอบสถานที่อย่างที่บอกเขาจริง ๆ
“ชิริน...ฉันมีอะไรหลายอย่างที่อยากพูดกับเธอ”
“ฉันรู้แล้วว่าคุณเป็น...”
“ชู่ว” ภูตหนุ่มรูปงามจุ๊ปากเบา ๆ ก่อนโน้มใบหน้าลงไปหาหญิงสาว จุมพิตเธอเบา ๆ แต่สำหรับชิรินแล้วมันทำให้เธอร้อนรุ่มจนบอกไม่ถูก
“อิคารัส...ทำไม?”
“ชิริน...เธอมีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดฉันเข้าไปหา ฉันอยู่ที่นี่มานานนับพันปี แต่จู่ ๆ ก็มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งและคิดถึงเธอตลอดเวลา มีบางอย่างระหว่างเราที่สื่อถึงกัน”
“ความฝันอย่างนั้นหรือคะ อิคารัส”
หญิงสาวเผลอจับไหล่ของเขา เนื้อตัวของอิคารัสอุ่นและมันทำให้เธอประหลาดใจ
“อิคารัส...ทำไมตัวคุณถึง...ไม่เย็นเหมือน...”
“ฉันไม่ใช่ปิศาจ ฉันมีพลังอำนาจที่มากกว่าปิศาจทั่วไป และฉันก็ไม่ใช่เทวดา มันเป็นสิ่งพิเศษสำหรับฉัน วันหนึ่งฉันอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองไปเป็นอย่างอื่น ที่ไม่ใช่ภูต”
“คุณอาจเป็นมนุษย์...อย่างนั้นใช่ไหมคะ”
“บางที...”
“อิคารัส...คุณบอกฉันว่าคุณเห็นผู้หญิงคนหนึ่งและคิดถึงเธอตลอดเวลา ผู้หญิงคนนั้น...เหมือนฉันหรือเปล่าคะ?”
อิคารัสย่นคิ้ว เป็นเวลานับพันปีที่เขาไม่เคยหลับใหล แต่กลับมีนิมิตในส่วนลึกเกี่ยวกับการสังวาสกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชายหนุ่มถอนหายใจลึก
“เธอฝันถึงฉันใช่มั้ย ชิริน”
หญิงสาวหน้าแดง เธอจำต้องพนักหน้าในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องที่จะมาปฏิเสธกันได้ แต่ชิรินอายเกินกว่าจะบอกว่าในฝันของเธอนั้นเขาทำอะไรบ้าง อิคารัสทำให้เธอร้อนรุ่มเป็นทวีคูณด้วยการกอดเธอไว้และก้มหน้าลงมาจนริมฝีปากเกือบชิดกับกลีบปากอิ่มของเธอ
“อา...ชิริน นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันยอมสลัดปีกตัวเองทิ้งไปชั่วขณะเพื่อที่ฉันจะออกไปค้นหาสิ่งที่ทำให้ฉัน...โหยหาตลอดเวลา เธอนี่เอง”
“อิคารัส...อย่าค่ะ”
พลังและอำนาจของภูตหนุ่มรูปงามทำให้หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธเรือนร่างใหญ่โตที่เบียดเข้าหาตัวเธอได้ ร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยจูบจากเขาที่แทรกลิ้นเข้าไปในปากและแขนแกร่งที่กอดรัดเธอไว้แนบแน่น
ราวกับมีบางอย่างเชื่อมโยงเธอและเขา มันเหมือานสายใยที่ต่างร้อยรัดกันและกันไว้แนบสนิท เธอฝันถึงเขากี่ครั้งกันนะ ชิรินไม่เคยนับ และยังจดจำรสสัมผัสนั้นได้เสมอ โอ...ช่างน่าขายหน้าอะไรอย่างนี้ถ้าหากเขารู้ว่า...
“ชิริน...ฉันเห็นเธอนะ แล้วเธอล่ะ ในฝันของเธอ ฉันทำอะไรลงไปบ้าง”
เขาถามเสียงหอบพร่า ปีกของเขายังกางสยายราวกับมันรับรู้ความตื่นเต้นของภูตหนุ่มผู้เป็นนายได้
บทที่ 7
“ฉัน...เอ้อ...ฉัน...”
“ฉันทำแบบนี้กับเธอใช่มั้ย ชิริน”
ว่าแล้วเขาก็รุกไล่เธอด้วยการกอดและจูบ เริ่มลูบไล้เนื้อตัวของหญิงสาว ชิรินเหมือนตกอยู่ในความฝันอีกครั้งต่างกันก็แต่ครั้งนี้เธอเห็นใบหน้าของ เขา คนนั้นกระจ่างชัด และเธอก็ไม่ได้อยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น เธอรับรู้สัมผัสของเขาชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด
“อิคารัส...ยะ...อย่าค่ะ”
ชิรินพยายามทักท้วงด้วยเสียงหอบพร่าขณะที่ภูตหนุ่มซุกไซ้จมูกโด่งของเขาบนลำคอระหง
“ชิริน...ฉันรู้แล้วว่าหญิงนางนั้นที่อยู่ในความคิดคำนึงของฉันคือเธอ”
“ตะ...แต่ว่า...นี่มันบนต้นไม้นะคะอิคารัส”
“เรามีชีวิตอยู่กับธรรมชาติ ป่านี้คือบ้านของเรา”
“แต่ว่าบนต้นไม้นี่มัน...”
“ไม่มีใครเห็นเราหรอกนะ” อิคารัสสยายปีกทั้งสองข้างออกก่อนจะโอบรัดตัวเธอไว้ในอ้อมกอดของเขา “นี่เป็นเรื่องธรรมดาของเหล่าภูต”
“คุณพูดเหมือนเคยพาผู้หญิงขึ้นมาร่วมรักบนต้นไม้”
“ไม่เคยหรอกชิริน...เธอเป็นคนแรก”
“อิคารัส”
ชิรินตกใจที่จู่ ๆ เสื้อผ้าของเธอก็เลื่อนหลุดออกไปจากร่างโดยที่เธอยังไม่ทันทำอะไรมันด้วยซ้ำ คงเป็นเพราะอำนาจของอิคารัส หญิงสาวรีบชันเข่าทั้งสองและยกแขนขึ้นปิดป้องทรวงอกทั้งสองข้างที่เปล่าเปลือยสล้างต่อหน้าภูตหนุ่ม
“อิคารัส...คุณทำแบบนี้ไม่ถูกนะคะ คุณยังไม่ได้ถามความสมัครใจจากฉันเลย”
“เธอยอมฉันมาหลายครั้งแล้ว ชิริน”
คำกล่าวนั้นทำให้หญิงสาวหน้าแดงเหมือนผลเชอร์รี่ ตายละ...นี่อิคารัสคงล่วงรู้แล้วว่าในฝันเธอมีความสุขกับเขาทุกครั้งและความสุขนั้นมากแค่ไหน
“จะปิดบังมันทำไม...ฉันเห็นของเธอหมดแล้วนะ”
