บทที่ 8 มาหยาของนายหัว

“ขอบใจนะมาหยา มีอะไรให้ฉันช่วยอีกไหม” น้ำเสียงออดอ้อน เสียงสอง ในร่างชายอกสามศอก ฟังแล้วมาหยาถึงกับแก้วแทบร่วงพื้น

“มะ ไม่มีแล้วค่ะ”

“งั้นฉันจะนั่งทำงาน พอมีที่ให้ฉันได้นั่งทำงานบ้างไหม” 

อัสลานที่ต้องเซ็นเอกสารออนไลน์บางอย่าง เขาอยากจะอยู่กับมาหยาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำไป แต่ด้วยหน้าที่การงา...