บทที่ 20 ตอน แค่ห่วงใยไม่ใช่รัก(ใช่ไหม)/4

“เมียจ๋า...” เสียงเรียกดังขึ้นข้างหู 

“ปล่อย... ปล่อยฉันนะตาบ้า” 

ไลลากัดฟันดิ้นรนออกจากการกอดรัดของคนป่วย เธอขยับมายืนข้างเตียงทันที ก่อนจะเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นร่างกายกำยำล่ำบึกของชีเปลือยหนุ่มเต็มตาอีกหน แก้มนวลร้อนผ่าวแดงจัดด้วยความกระดาก เธอเห็นทุกสิ่งบนกายของเขาแบบชัดถนัดตา เกิดมาไม่เคยเห็นร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ