บทที่ 92 เมื่อเขามาแล้ว

 เพียงเสี้ยวนาทีปากหยักไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ สัมผัสกับเรียวคอเล็ก ริมฝีปากจุมพิตดูดเนื้อผิวบริเวณนั้นเสียงดังที่มาพร้อมกับรอยแดงที่ปรากฎขึ้นทุกการสัมผัส แขนเล็กโอบกอดร่างหนาไว้เมื่ออดัมขยับให้น้ำฟ้าค่อยๆนอนลงบนเตียงนุ่ม โดยที่ริมฝีปากหยักไม่ผละออกจากผิวเนื้อตรงหน้า เสียงครางและหอบหายใจของน้ำฟ้าถี่แรงขึ้...