บทที่ 10 Ep.10
กรกนกจำใจตอบรับอย่างกระเง้ากระงอด ไม่อยากจะขัดใจธีรราช เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลเป็นที่ยอมรับคนหนึ่งในสังคม ทั้งหน้าตาที่คมสันประกอบกับรูปร่างกำยำและดีกรีทายาทเศรษฐีตระกูลดังทำให้เขาเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงค่อนเมือง แต่เขาเป็นผู้ชายที่หวงแหนความโสดจึงมีแต่เธอเท่านั้นที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเขามากกว่าผู้หญิงคนอื่น ดังนั้นเธอจึงพยายามจะผูกมัดเขา
“คุณรออยู่ในรถก็ได้นะกร เดี๋ยวผมจะลงไปดูยายลูกแก้วก่อน”
“กรไปด้วยดีกว่าค่ะ ขี้เกียจนั่งรอเฉย ๆ” เธอรีบกล่าว
“ตามใจคุณแล้วกัน”
ธีรราชเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบแล้วเดินนำหน้าหญิงสาวไปทางประตูทางเข้ามหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเพื่อรอรับแก้วเกษราน้องสาวที่เรียนอยู่ชั้นปีที่ 2 ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ เขากับน้องอายุห่างกันถึงสิบปีดังนั้นเรื่องของแก้วเกษราจึงเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่งสำหรับเขาเสมอ ซึ่งกรกนกรู้เรื่องดีจึงตีสนิทกับแก้วเกษราเพื่อหวังเอาชนะใจชายหนุ่มที่ตนหมายปอง และเธอก็ทำสำเร็จเพราะเด็กสาวทั้งรักและติดเธอแจ
ธีรราชเดินตามหาน้องสาว ขณะที่มโนห์รานั่งรอสาวรุ่นน้องที่โต๊ะหินที่ตั้งเรียงเป็นแนวกระจายทั่วบริเวณ ใต้ร่มจามจุรีใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาอยู่ไม่ห่างบ่อน้ำ ระหว่างที่รอพระแพงกล้องถ่ายภาพแบบ DSLR ที่พกติดตัวมาจึงถูกหยิบขึ้นมาเก็บภาพทั่วไปเล่นฆ่าเวลา
“อุ๊ย!/ว้าย...” มโนห์ราร้องอย่างตกใจเพราะมัวแต่มองผ่านเลนส์กล้องจึงถอยหลังมาชนนักศึกษาสาวคนหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจเป็นเหตุทำให้เด็กสาวที่กำลังก้มลงเก็บของที่พื้นดินใกล้บ่อน้ำอยู่ถึงกลับล้มกลิ้งตกลงไปในบ่อ
ตูม!
“ตายแล้ว!”
“กรี๊ด! อีบ้า แกแกล้งฉัน” คนรับเคราะห์ร้องตวาดเสียงแหลมด้วยประโยคหยาบคายผ่านริมฝีปากอิ่มของเด็กสาวที่มโนห์ราเผลอชนตกบ่ออย่างไม่ตั้งใจ
“ขอโทษค่ะ ขอโทษ พี่ไม่ได้แกล้งนะคะน้อง พี่ไม่ได้ตั้งใจ มาค่ะพี่ช่วย”
มโนห์รารีบวางกล้องไว้บนโต๊ะแล้วยื่นมือให้หญิงสาวหน้าเกรี้ยวกราดที่ยืนอยู่กลางบ่อน้ำ เนื้อตัวของหล่อนมอมแมมเต็มไปด้วยเศษซากใบไม้กับดอกแหนที่ลอยอยู่เต็มแอ่งน้ำ
แก้วเกษราข่มโทสะเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือออกมา เธอซ่อนหน้าปกปิดความรู้สึกพร้อมกับเอื้อมมือคว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้มั่นแล้วกระตุกดึงอย่างต้องการเอาคืน
“แกกล้าแกล้งฉันอย่างนั้นเหรอ นี่แนะ”
“ว้าย!”
ตูม!!
แค่เอาคืนคู่กรณีด้วยการดึงหล่อนตกลงมาในบ่อให้อยู่ในสภาพเดียวกันยังไม่สะใจแก้วเกษรา เธอจับศีรษะอีกฝ่ายกดน้ำ แต่มโนห์ราไม่ใช่คนยอมให้ใครทำร้ายได้ฝ่ายเดียวและคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมออย่างมโนห์ราทำให้เธอเป็นฝ่ายได้เปรียบ เมื่อถูกจับศีรษะกดน้ำจนสำลัก เธอดิ้นจนได้อิสระและพอตั้งหลักได้ก็ตอบโต้ด้วยการคว้าข้อมือคนเจ้าอารมณ์รวบไว้ด้วยมือข้างเดียว
เผี๊ยะ! มืออีกข้างตวัดตบแก้มนวลเต็มแรงแล้วผลักคู่กรณีหงายหลังจมน้ำไป
แก้วเกษราโผล่ขึ้นจากน้ำในสภาพดอกแหนติดเต็มศีรษะ โมโหจนไม่สามารถระงับอารมณ์ เต้นเร่า ๆ กรีดร้องเสียงดังลั่นแล้วฟาดมือลงบนผิวน้ำอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับตวาดด่าคู่กรณี
“อีบ้า แกกล้าตบหน้าฉัน ฉันจะฆ่าแก อี...สารเลว”
“เธอนะสิบ้า ฉันไม่ได้ตั้งใจชนเธอเสียหน่อย มันเป็นอุบัติเหตุ ทำไมต้องมาทำร้ายกันด้วย” มโนห์ราเถียงกับคู่กรณีกลางบ่อน้ำ
“ตายจริงพี่โนรา!นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น”
เสียงกรีดร้องคุ้นหูของธีรราชกับน้ำเสียงแหลมสูงของพระแพงทำให้ชายหนุ่มหันไปมองอย่างสนใจและตกใจเมื่อเห็นน้องสาวกำลังทะเลาะวิวาทกับหญิงสาวที่เพิ่งมีปากเสียงกับกรกนกอยู่กลางบ่อน้ำ
“ลูกแก้ว! เกิดอะไรขึ้น” ธีรราชร้องถามเสียงดังพลางยื่นมือส่งให้น้องสาว
“ตายแล้ว น้องลูกแก้ว” กรกนกกรีดเสียงแหลมเมื่อเห็นสภาพน้องสาวของธีรราช
“พี่ราชขา ช่วยลูกแก้วด้วยค่ะ อีบ้านี่มันแกล้งน้อง” แก้วเกษราฟ้องพี่ชายเสียงสูง
“นี่เธออีกแล้วเหรอ” กรกนกตวาดมโนห์รา
แก้วเกษรา คว้าข้อมือพี่ชายและโหนตัวตามแรงดึงของคนเป็นพี่ขึ้นจากบ่อน้ำ ดวงตาขุ่นแค้นจ้องมองคู่กรณีที่ปีนขึ้นมาเองโดยไม่ต้องมีใครช่วยอย่างเอาเรื่อง ในขณะที่มโนห์ราได้แต่ถอนหายใจแรงอย่างมีอารมณ์เมื่อต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์น่าปวดหัว เธอมองเจ้าของเสียงแหลมอย่างระอาพลางเอ่ยเสียงขุ่น
“ฉันไม่ได้แกล้ง มันเป็นอุบัติเหตุ คุณต่างหากไม่พยายามเข้าใจซะบ้างเลย”
“ไม่จริง เธอตั้งใจแกล้งน้องลูกแก้ว คงจะโกรธเรื่องที่รถของราชชนเธอเมื่อครู่ล่ะสิถึงได้มาแกล้งน้องสาวของเขาแบบนี้” กรกนกโวยวายเสียงแหลม
“จริงเหรอคะพี่กร พี่ราชขับรถชนแม่นี่เหรอคะ” แก้วเกษราทำตาโต มอง กรกนกพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่คลายโทสะ
“ใช่ค่ะ แม่นี่ถึงโกรธจนเอามาลงที่น้องลูกแก้วยังไงคะ” กรกนกใส่ไฟต่อ
มโนห์ราอ้าปากค้าง มองกรกนกอย่างคาดไม่ถึง เธอเท้าเอวฉับแล้วโต้ตอบอย่างมีโทสะ “นี่จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ดูหนังมากไปหรือไงถึงได้มโนเก่งขนาดนั้นฮะ ฉันกับเขาเคยรู้จักกันแต่ชาติปางไหนถึงจะได้ตรัสรู้ว่ายายแก้วหน้าม้านี่เป็นน้องเขาน่ะ”
“พี่โนรา ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ” พระแพงทำหน้าแหยรีบคว้าต้นแขนสาวรุ่นพี่เขย่าแทนคำเตือน เมื่อเห็นมโนห์ราอารมณ์เสียขนาดเห็นช้างตัวเท่ามด ไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมเช่นนี้
