บทที่ 26 บทที่ 25 ความจริง

ราวกับทุกสรรพสิ่งหยุดหมุนและหวนคืนสู่ช่วงเวลาเมื่อสองปีก่อน เซียวจิ้งและเจี่ยงหร่านสบตากันและกันอยู่เช่นนั้น ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลุกไปไหน

ฉับพลันเจี่ยงหร่านก็ปล่อยโฮออกมา ก่อนจะหันมาถามเซียวจิ้งด้วยน้ำเสียงที่เจือสะอื้น

"เซียวจิ้ง ข้าถามท่านอีกครั้ง ปิ่นปักผมของผู้ชายสารเลวคนนั้น เหตุใดจึงมาอยู่ที่ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ