บทที่ 27 บทที่ 26 หึงหวง

เจี่ยงหร่านยังคงร่ำไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด เซียวจิ้งก็ได้แต่ปลอบประโลมอย่างใจเย็น

เจียงหร่านกลับมาแล้ว ขอเพียงนางกลับมาต่อให้จะอยู่ในร่างผู้ใด เขาก็ไม่สนใจทั้งนั้น

เนิ่นนานจนกระทั่งเจี่ยงหร่านร้องไห้จนสบายใจแล้ว นางสั่งน้ำมูกใส่ผ้าเช็ดหน้าของเซียวจิ้ง ก่อนจะนึกขึ้นมาได้

"ขออภัย ข้าจะซักมาคืนให้”

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ