บทที่ 26

เอเดรียน เคล

“อรุณสวัสดิ์ ที่รักของฉัน” น้ำเสียงของผมทุ้มต่ำ แหบพร่า และเจือความรู้สึกเป็นเจ้าของอย่างหนักแน่น

ชั่วขณะหนึ่ง ผมคิดจะอยู่ตรงนั้น กอดเขาไว้ แต่ก็ลังเลที่จะผละออกมา ผมทำเหมือนคนที่กำลังลุกจากแท่นบูชา ไม่ใช่เตียงนอน ผมนั่งลงบนขอบฟูกแล้วสางผมที่ชื้นเหงื่อด้วยมือ รู้สึกถึงความตึงเครียดจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ