บทที่ 31

แม็กนัส เฮล

ไอ้เด็กเวรที่เท่าที่ข้ารู้ ไม่เคยต้องเผชิญหน้ากับคนเป็นสิบพร้อมกัน อย่างที่ข้าเคยทำมานับครั้งไม่ถ้วน หรือบางทีมันอาจจะเคย ข้าไม่สงสัยเลย มันมีพละกำลังบ้าคลั่งที่เกือบจะเหนือธรรมชาติ

สัมผัสบนใบหน้าดึงข้าออกจากภวังค์ ข้ากะพริบตา จ้องมองเข้าไปในดวงตาสีดำคู่นั้นที่ดูราวกับห้วงอเวจีไร้ก้นบึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ