บทที่ 23 ลูกหนี้กตัญญู

“ฉันขอโทษที่ถามคำถามนี้ออกไป มันทำให้เธอไม่สบายใจหรือเปล่า” รพีถามด้วยความเป็นห่วง เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กแต่ก็ลืมไปว่ามันเปื้อนข้าวเหนียวกับน้ำพริก เพียงขวัญชักมือออก ก้มมองมือที่เปื้อนของตัวเอง รพีรู้สึกเขินไม่หยอกที่เล่นบทปลอบได้ทุเรศทุรังนัก

“ไม่เลยสักนิดค่ะ เรื่องจริงทั้งนั้นที่หนูพูดไป ตอนนี...