บทที่ 64 รับผิดชอบ

เสียงนกร้องในยามเช้าตรู่ เพียงขวัญค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา แม้ว่าจะง่วงสุดๆ แต่ภาระหน้าที่ยังต้องดำเนินต่อไป เธอแกะมือเขาออกจากตัว รพีไม่สนกลับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีก

“ปล่อยนะคะ”

“ไม่ปล่อย จะทำไม” คนเกเรหาเรื่องทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่

“หนูจะไปอาบน้ำ”

“อาบทำไม ตัวยังไม่เห็นเหม็นเลย นอนก่อนสิ นี่ย...