บทที่ 7 ของใหญ่
“ก็ได้ค่ะ แต่วันนี้หนูต้องขอตัวก่อนได้ไหมคะ หนูจะต้องรีบไปทำธุระ…” เพียงขวัญอ้อมแอ้ม
“ธุระอะไรอีกวะ!” รพีจับหมับเข้าไปให้ที่ปลายคาง
“หนูต้องทำงาน ตอนนี้จะสายแล้ว” เพียงขวัญทำใจดีสู้เสือ รพีจึงผ่อนความเกรี้ยวกราดลง
“เออ! ก็ได้ จะไปไหนก็รีบๆ ไปซะ น่ารำคาญ เรื่องเยอะฉิบหายเลยว่ะ!” ชายหนุ่มดันตัวเพียงขวัญออก แต่เธอไม่ทันได้ตั้งหลักเลยเซไปด้านหลัง ด้วยความไวเขาจึงเอาแขนโอบรัดเอวบางไว้ทันที ร่างกายทั้งสองแนบชิดกันแบบไม่ได้ตั้งใจ ดวงหน้านวลขาวใสของหญิงสาวขึ้นสีแดงระเรื่อ หัวใจเต้นตึกตักรุนแรง ขณะที่ชายหนุ่มเองรับรู้ได้ถึงแรงเต้นของหัวใจและความนุ่มอวบอัดของหน้าอกคู่โตภายใต้เสื้อพื้นเมืองตัวโคร่ง มองไกลๆ ไม่คิดว่าจะมีเต้านมใหญ่ขนาดนี้…
รพีสะดุ้งหลุดจากภวังค์ทันทีที่เธอเอาสองมือดันหน้าอกเขาเต็มแรง เธอขยับเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง รู้สึกประดักประเดิดเหลือเกิน
“หนูขอตัวก่อนนะคะ” เธอรีบรุดออกไปทันที รพีพยายามข่มหัวใจที่กำลังเต้นกระหน่ำรุนแรงให้สงบลง ก่อนที่มันจะเตลิดไปมากกว่านี้
“ไปแกล้งน้องเค้าทำไมล่ะลูก” มารดาลืมตาขึ้นแล้วเอ่ยถามลูกชายเสียงนุ่มอ่อนโยน รพีเกาท้ายทอยตัวเองแกรกๆ
“แม่ตื่นแล้ว?”
“ตื่นตั้งแต่ลูกเดินเข้ามาในห้องนี้แล้วล่ะ”
“แล้วทำไมแม่ถึงแกล้งหลับล่ะครับ” รพีเดินไปหาหญิงวัยกลางคนที่มากเล่ห์รู้ทันเขามากที่สุด
“แม่อยากรู้ว่าลูกจะทำอะไรน้อง” นภัสวรรณเอ่ย เล่นเอารพีไปไม่เป็น
“ผมจะทำอะไร้! ก็แค่สั่งสอนเด็กกระโหลกที่ไร้ความรับผิดชอบก็แค่นั้น!” รพีเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตา
“เค้าไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”
“แม่อย่าไปเข้าข้างยายเด็กบ้านั่นสิครับ ยายเด็กนั่นเกือบชนแม่ตายแล้วนะ ยังดีที่แม่แค่ขาหัก แต่ภายในก็ยังช้ำ ยายนั่นขับรถไม่มีใบขับขี่ แถมยังไม่มีเงินมารับผิดชอบค่าซ่อมรถอีก” รพีพูดอย่างมีอารมณ์
“ก็เค้าไม่มีเงิน อีกอย่างบ้านเราก็ไม่ได้จน”
“แม่จะปล่อยให้ยายนั่นลอยนวลน่ะหรือ ผมบอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมไม่ปล่อยให้ยายนั่นลอยนวลหรอก ถึงไม่มีเงินจ่ายยังไงก็ต้องรับผิดชอบ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม!”
รพีเดินออกไปหาอะไรกินที่โรงอาหารของโรงพยาบาล แม่เขาฝากซื้อพายข้าวโพดและผลไม้อีกหลายอย่าง เขาเลยเดินเลือกซื้อของให้แม่ แต่แล้วสายตาของเขาต้องไปหยุดที่พยาบาลสาวคนหนึ่ง แม้จะเห็นเพียงด้านหลังแต่ก็พอจะจินตนาการออกว่าเธอต้องสวยมากแน่ๆ เนื่องจากรูปร่างของเธอเป็นสัดส่วน เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน แม้จะมีรูปร่างเล็ก เอวคอด แขนขาเรียวเล็ก แต่สะโพกเธอนั้นใหญ่น่าฟัดเต็มไม้เต็มมือ พอเห็นเธอหันข้าง หัวคิ้วเข้มเริ่มมุ่นขึ้นนิดหน่อย แต่พอเธอหันมาเท่านั้นแหละของในมือแทบร่วงหลุดหล่นพื้น
ยายเด็กบ้าปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมและตีนผีขับรถไม่รู้ตาม้าตาแมว!
