บทที่ 14 ความคลั่งไคล้ 3

"น้องวรพล... เอาพี่... เอาพี่แรงๆ เลย!"

เจนจิราพูดปนเสียงหอบกระเส่า วรพลไม่ลังเลอีกต่อไป เขาจับเรียวขาขาวเนียนของเจนจิราแยกออกกว้าง ใช้ผ้าเช็ดตัวรองเข่าบนพื้น แล้วสอดแทรกแก่นกายเข้าไปจนสุด ความรู้สึกร้อนผ่าวและเปียกชื้นแล่นพล่านไปทั่วร่างในทันที

เจนจิรากลับมาอยู่บ้านแม่ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ตลอด...