บทที่ 42 EP 05 แวมไพร์เลือดร้อย [8]

อึก!

ฉันเผลอตัวกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่หลังจากที่รุ่นพี่จุนแจผละตัวออก

ริมฝีปากของเราเป็นอิสระต่อกันแล้ว

เราต่างคนต่างยกหลังมือขึ้นมาเช็ดปากของตัวเองเงียบๆ

ซึ่งแม้จะผ่านไปหลายนาทีแต่หัวใจของฉันกลัยยังไม่เต้นเบาลงเลย

นาทีนี้จะพยายามปฏิเสธยังไง คราบเลือดที่หลังมือและรสชาติที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้นก็ทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ