บทที่ 22 ภัยซ่อนเร้น

Pai Part

ผ่านไปแล้วสามวันผมรู้สึกลุกลี้ลุกลนอย่างบอกไม่ถูก เพราะนี่ตั้งสามวันแล้วนะที่ไม่ได้เห็นหน้าของเจ้าแว่นน่ะ แล้วไหนบอกว่าจะขอโอกาสไงวะ แล้วไอ้ที่บอกว่าหนึ่งเดือนนะมันคือนับจากสามสิบวันหรือสามสิบเอ็ดวันกันแน่ วันนั้นก็ไม่รู้จักบอกกันให้ละเอียดแถมยังมาปล่อยให้เสียไปฟรีๆ ตั้งสามวันล่ะ ถ้าเป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ