บทที่ 10 อ่อนแรง
บทที่ 9
อ่อนแรง
เท้าหนาของพุฒิพงษ์หยุดชะงัก คิ้วหนาขมวดเป็นปมเมื่อหูเขาแว่วได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากไหนสักแห่ง และเสียงนั้นเขาก็มั่นใจว่าคือเสียงของญาณิน ขณะเดียวกันก็ใช้สายตากวาดมองหาหญิงสาว ก่อนหน้านี้ญาณินบอกว่าจะเดินไปดูวิวพระอาทิตย์ตกที่อีกฝั่งของหมู่บ้าน ห่างออกไปไม่ไกล จนตอนนี้พระอาทิตย...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 ไม่มีวันได้รัก
3. บทที่ 3 ต้นเหตุ
4. บทที่ 4 คนที่ใช่
5. บทที่ 5 หมาบ้า
6. บทที่ 6 เหยียบย่ำ
7. บทที่ 7 ชินชา
8. บทที่ 8 รังเกียจ
9. บทที่ 9 ขุ่นเคือง
10. บทที่ 10 อ่อนแรง
11. บทที่ 11 เชื่อใจ
12. บทที่ 12 สุมไฟ
13. บทที่ 13 เกลียดจนตาย
14. บทที่ 14 แสดงสิทธิ์
15. บทที่ 15 ห้วงรู้สึก
16. บทที่ 16 วิงวอน
17. บทที่ 17 อุ่นใจ
18. บทที่ 18 เฉือน
19. บทที่ 19 ปิดซ่อน
20. บทที่ 20 ความจริงที่ไม่รู้
21. บทที่ 21 คนนอกหัวใจ
22. บทที่ 22 กรีดหัวใจ
23. บทที่ 23 เฝ้ามอง
24. บทที่ 24 ตีตรา
25. บทที่ 25 คนที่อยู่ในใจ
26. บทที่ 26 ลองรัก
27. บทที่ 27 พร่ำรัก
28. บทที่ 28 คำขู่
29. บทที่ 29 สูญสิ้น
30. บทที่ 30 เรื่องที่ไม่รู้
31. บทที่ 31 ความจริงที่ต้องรู้
32. บทที่ 32 ไล่ล่า
33. บทที่ 33 เป็นได้แค่คนที่ไม่ถูกรัก
34. บทที่ 34 ใจขาดรอน
35. บทที่ 35 ห้วงรัก
36. บทที่ 36 ถวิลหา
37. บทที่ 37 โหยหา
38. บทที่ 38 ไม่ถูกรัก
39. บทที่ 39 รักที่เคยมอบ
40. บทที่ 40 ช่วงชีวิต
41. บทที่ 41 ใจจวนจะเลือนหาย
42. บทที่ 42 ครั้งสุดท้าย
43. บทที่ 43 เกินครึ่งหัวใจ
44. บทที่ 44 บทส่งท้าย โปรดรัก
ย่อ
ขยาย
