บทที่ 40 อดีต ตอนที่ 4

  “ทำไมคะ...ทำไมน้องหมาต้องตายด้วย” หนูมิ้นเริ่มสะอึกสะอื้น น้ำตาไหลพราก ก่อนจะปล่อยโฮออกมาด้วยความสงสารน้องหมาทั้งห้าตัว

“หนูมิ้น...จุ๊ๆ อย่าร้องลูก พ่อขอล่ะ” ชายหนุ่มแทบจะร้องไห้ตาม เพราะถ้าเภตรารู้เข้า มีหวังเขาคงถูกจับโยนไปนอนกับยุงนอกห้องแน่นอน

เผลอๆ เขาอาจถูกเธอจับปาดคอตัดแขนตัดขาให้เลือดไหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ