บทที่ 14 บทที่ 14 ตรวน

ฉันปวด ปวดเมื่อยเจ็บปวดระบมไปทั้งตัว ฉันค่อยๆกระพริบตาเพื่อปรับการมองเห็น เฮ้อ...ฉันก็นึกว่าตัวเองตายแล้วซะอีก แต่สุดท้ายฉันก็ยังอยู่ในสภาพห้องเดิม ที่เพิ่มเติมให้ดูดีขึ้นมาหน่อยคงจะเป็นตัวฉันที่นอนอยู่บนเตียงกว้างพร้อมกับเสื้อเชิ๊ตที่สวมกายไว้

กึก! กึก!

แต่ที่ดูจะโหดร้ายกว่าเดิมคงจะเป็นข้อเท้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ