บทที่ 47 แกล้งโง่

“ขอบคุณนะ พี่รักลีที่สุด” หลังจากเสร็จเรื่องอย่างว่าสามีของฉันก็จัดแจงชวนฉันไปอาบน้ำ สรรหานมอุ่นมาให้ดื่มก่อนนอน ดีกว่านี้มีอีกไหม ยกยอเกินไปวันไหนทำเลวก็จะกลายเป็นสะดุดขาตัวเองหน้าแหกกันพอดี

“นอนเถอะค่ะ” ฉันยังไม่กล้าจะพูดคำว่ารักให้เขาได้ยิน ประโยคที่ว่าฉันไม่คู่ควรกับเขามันยังก้องอยู่หัวของฉันตล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ