บทที่ 23 บทที่ 11 โพนี่เมายา 100%

“อื้อ ทะ ท็อป ชะ ช่วยหน่อย อืม”

มือหนาที่กำลังเค้นคลึงทรวงอิ่มชะงัก ริมฝีปากร้อนเคลื่อนต่ำลงมาที่ลำคอหอมกรุ่นก่อนที่ชายหนุ่มจะผละออกมองใบหน้าอ่อนหวานงแดงก่ำ และเริ่มแดงลามไปทั่วทั้งตัวแล้ว ผ้าห่มหนาผืนใหญ่ถูกเขาสลัดทิ้งไปตั้งแต่ตอนไหนไม่แน่ใจ แน่ใจเพียงว่าร่างนวลเปล่าเปลือยตรงหน้างดงามจนเขาต้องกลืน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ