บทที่ 11 Ep.11

เขารู้ดีว่าการที่ฆฤษวีทำตัวเหมือนจะเบี่ยงเบนทางเพศมาสนใจผู้หญิงด้วยกันนั้นไม่ใช่เพราะรสนิยมของน้องเป็นแบบนั้น แต่เป็นเพราะเธอตั้งใจทำประชดเขาและบิดาที่เคยพรากความรักระหว่างเธอกับตรีภพ น้องชายของตรีสูรเพื่อนสนิทของเขาเองเมื่อหลายปีก่อน โดยไม่ฟังเหตุผลใด ๆ แต่กลับหันมาตอบโต้เขาและบิดาด้วยการควงเพื่อนสาวบุคลิกแบบทิพย์ลดาผลัดเปลี่ยนเข้ามาสร้างความปวดหัวให้คนเป็นพี่อย่างเขาเรื่อยมา

“ถ้าอย่างนั้นวีจะไปเปลี่ยนนามสกุล เลิกใช้เทพทินกรไปเลยก็ได้ แล้วพี่ฆฤณก็ตัดวีจากความเป็นน้องไปเลย วีเบื่อ พี่ฆฤณกับพ่อจะได้เลิกยุ่งกับชีวิตวีเสียที”

เพี้ย!! เสียงฝ่ามือหนากระทบลงบนใบหน้าสวยที่สะบัดไปตามแรงสะเทือนไปทั้งหัวใจของฆฤณ ความโกรธทำให้เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองอยู่ พลั้งมือทำร้ายน้องสาวอย่างไม่ตั้งใจ

“วี…” ดวงตาคมสลดลงเพราะความรู้สึกผิด มือใหญ่พยายามจะเอื้อมคว้าตัวน้องสาวที่สะบัดเบี่ยงตัวหนี ดวงตาคู่สวยดูตระหนกปนเปไปกับความเสียใจและคาดไม่ถึงของฆฤษวีบาดอารมณ์เขาอย่างสุดซึ้ง

“อย่ามายุ่งกับวี ออกไป...ออกไปจากชีวิตวีซะที” เธอตวาดเสียงดังลั่น

“พี่เสียใจที่ทำร้ายเธอนะวี พี่ขอโทษ...วันนี้พี่จะยอมกลับแต่จำไว้นะฆฤษวี ถึงยังเธอก็เป็นน้องพี่ เป็นเทพทินกรเพราะฉะนั้นเธอไม่มีวันไล่พี่ออกไปจากชีวิตของเธอได้หรอกวี พี่กับพ่อทำทุกอย่างก็เพราะพวกเรารักเธอ”

“รัก! พี่ฆฤณกับพ่อนะเหรอรักวี ไม่เลย...พี่ฆฤณกับพ่อไม่ได้รักวี แต่รักชื่อเสียงของตัวเอง รักนามสกุลเทพทินกรต่างหาก” เธอเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายด้วยความร้าวรานใจ ดวงตาช้ำนองไปด้วยหยดน้ำตาจับนิ่งอยู่ที่ดวงตาของคนเป็นพี่ด้วยความเสียใจสุดซึ้ง

“เธอโตแล้วนะวี ทำไมถึงเอาแต่เจ้าคิดเจ้าแค้นไม่ใช้สติพิจารณาเหตุผลในการกระทำของพี่กับพ่อบ้าง เลิกเอาเรื่องนายภพมาเป็นประเด็นขัดแย้งกับพี่และพ่อเสียทีได้ไหมฆฤษวี” ฆฤณระบายลมหายใจแรง เหนื่อยใจกับอารมณ์ร้าย วู่วามของน้องสาวเต็มทน

“วีลืมเรื่องบ้า ๆ นั่นไปหมดแล้วและวีก็ไม่อยากจะคิดถึงมันด้วย ทุกอย่างที่วีทำก็ไม่ใช่เพราะคิดแค้นอะไรอย่างที่พี่ฆฤณพูด พี่ต่างหากที่ไม่เข้าใจวี แต่มันก็ไม่สำคัญสำหรับวีอีกต่อไปแล้ว วีแค่ไม่ต้องการให้พี่กับพ่อเข้ามาก้าวก่ายในชีวิตของวีอีก วีโตแล้วไม่ใช่เด็ก ๆ เหมือนอดีตที่ทุกคนจะคอยควบคุมความประพฤติ ครอบความรู้สึกนึกคิดของวีไว้อยู่ตลอดเวลา วีตัดสินใจเรื่องส่วนตัวของวีเองได้ พี่ฆฤณกับพ่อเลิกเข้ามายุ่งวุ่นวายกับวีซะที”

“ไม่จริงหรอกวี ความคิดของเธอไม่เคยโตขึ้นเลยต่างหาก วันหนึ่งเธอจะเข้าใจว่าทุกอย่างที่พี่กับพ่อทำก็เพราะเรารักเธอ แต่เอาเถอะ ในเมื่อเธอยืนยันว่าทุกอย่างที่ทำอยู่มันดีแล้วสำหรับเธอ ต่อไปพี่จะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธออีก แต่สำหรับพ่อ พ่อแก่มากแล้วและท่านคงทำใจยอมรับเรื่องส่วนตัวของเธอไม่ไหว เธอจะทำอะไรก็ควรคิดถึงความรู้สึกของท่านบ้าง”

“...............” ใบหน้าชื้นรอยน้ำตาเชิดขึ้น ไม่โต้ตอบพี่ชายพรางสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด

“พี่รักเธอนะวี” ฆฤณระบายลมหายใจหนักอกออกแรงพร้อมกับตัดสินใจเลิกตอบโต้น้องสาวด้วยการกลับออกไปก่อนที่จะทะเลาะกันไปมากกว่านี้ เพราะทั้งเขาและฆฤษวีต่างไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะใช้เหตุผลพูดจากันอีกต่อไป

เรื่องราวในอดีตเมื่อแปดปีก่อนย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำของเขาอีกครั้งหลังกลับจากบริษัทของน้องสาว ห้องทำงานสุดหรูที่ถูกปรับอากาศไว้จนเย็นเฉียบไม่สามารถทำให้ฆฤณสบายอารมณ์ได้เลย ร่างสูงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หนังมันปราบสีดำของตนพรางนึกทบทวนเรื่องราวในอดีตขึ้นมาอีกครั้ง

ฆฤษวีในวัยสิบแปดปี สาวน้อยแสนสวยกับความรักครั้งแรกระหว่างเธอกับตรีภพ น้องชายคนเดียวของตรีสูรซึ่งอายุห่างจากน้องสาวของเขาถึงห้าปี เด็กหนุ่มนิสัยเจ้าชู้อย่างตรีภพไม่มีทางคิดจริงจังกับสาวน้อยแสนสวยวัยสิบแปดอย่างน้องสาวของเขาในวันนั้นแน่นอน นั่นเป็นสิ่งที่เขาและตรีสูรแน่ใจและเพราะไม่อยากให้เกิดความขัดแย้งระหว่างครอบครัว เขาและเพื่อนจึงกรีดกันคนทั้งคู่อย่างสุดความสามารถ

ครอบครัวของตรีภพแยกเขาออกจากฆฤษวีด้วยการส่งไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ ถึงระยะแรก ๆ ตรีภพจะยังติดต่อฆฤษวีอยู่เป็นระยะ ๆ แต่เวลาและความห่างก็ทำให้หนุ่มเจ้าชู้หลงลืมน้องสาวของเขากระทั่งขาดการติดต่อและมีคนรักใหม่ไปในที่สุด สร้างความปวดร้าวให้ฆฤษวีที่เอาแต่ปักใจอยู่กับตรีภพมั่นคงไม่เปลี่ยน

เธอโยนความผิดหวังที่เกิดให้เป็นความผิดของบิดากับพี่ชายอย่างเขาที่พยายามกีดกันเธอกับตรีภพมาตลอดโดยไม่มองถึงเหตุผล สองปีหลังจากตรีภพเดินทางไปเรียนต่อ ฆฤษวีเริ่มเปลี่ยนไป เธอประชดเขาและบิดาด้วยการหันมาให้ความสนใจเพื่อนเพศเดียวกัน ซึ่งเขามั่นใจว่าจริง ๆ แล้วน้องสาวไม่ได้เป็นอย่างที่พยายามทำ ฆฤษวียังเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ทำทุกอย่างเพียงเพื่อเอาชนะเขาเท่านั้นเอง