บทที่ 2 Ep.2

“ปากเหมือนเจ้าตูบถูกตัดหางปล่อยวัดอย่างคุณใครเขาจะอยากแต่งงานด้วยไม่ทราบ ผู้หญิงปากร้ายอย่างคุณใครได้ไปเป็นเมียมีหวังซวยไปทั้งชาติล่ะไม่ว่า” เขาแสยะริมฝีปากพร้อมกวาดตามองร่างเพรียวในชุดแซ็กสั้นสีสันฉูดฉาดตรงหน้าตั้งแต่หัวจดเท้าด้วยสายตาเหยียดหยาม

“นี่นาย...”

นั่นทำให้หญิงสาวขี้วีนอย่างภาพตะวันอดรนทนไม่ได้ ปรี่เข้าใส่ชายหนุ่มชนิดลืมคิดหน้าคิดหลังถึงความเสียเปรียบในความเป็นหญิงของตน หล่อนยืนมืดออกไปผลักอกของคนตรงหน้าสุดแรง แต่เสมือนหล่อนผลักกำแพงปูนเพราะแทนที่เขาจะกระเด็นกลายเป็นหล่อนต่างหากที่เซจนทรงตัวไม่อยู่ รองเท้าส้นสูงเวอร์ที่หล่อนสวมเป็นเหตุให้หล่อนสูญเสียการทรงตัว โชคของหล่อนยังดีที่ข้างหลังมีเก้าอี้ตัวใหญ่รองรับร่างของหล่อนที่ล้มหงายหลังไม่เป็นท่าแต่ยังดีที่ไม่ต้องเจ็บตัวมากเท่าไรนัก

“ว้าย!”

“นี่แม่คุณ ถ้าคิดจะอ่อยผมล่ะก็ บอกไว้เลยนะว่าไม่สำเร็จหรอก ผู้หญิงอย่างคุณต่อให้แก้จนหมดผมก็ไม่อยากมองให้เสียสายตาหรอก รีบ ๆ ปิดซะเถอะ ไอ้กางเกงในลายสตอร์เบอร์รี่ของคุณน่ะมันอุจาดตาผมพิลึก” ตรีศูลบอกพลางกอดอกมองหญิงสาวซึ่งล้มลงบนเก้าอี้ตัวโปรดของเขาด้วยแววตาสมเพช

“ไอ้...ไอ้บ้า ใครเขาอยากมาอ่อยแกไม่ทราบฮะ” ภาพตะวันรีบดึงชายกระโปรงชุดแซ็กตัวสั้นของหล่อนจ้าละหวั่น ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอับอายกางเกงในลายน่ากินของตัวเอง

“ก็คุณไง แล่นมาอ่อยผมเองถึงที่ทำงานเลยนี่นะ อ้อ แล้วไอ้ข้ออ้างที่คุณใช้หาเรื่องเข้ามาอ่อยผมนั่นน่ะก็ปัญญาอ่อนสิ้นดี คนอย่างแม่ผมหรือจะอยากได้ผู้หญิงรสมะนาวอย่างคุณมาเป็นลูกสะใภ้ ไม่มีทาง” เขามองเธออย่างดูถูก

“นี่นาย ผู้หญิงอย่างฉันมันเป็นยังไงไม่ทราบยะ แม่ของนายถึงจะไม่อยากได้ฉันไปเป็นลูกสะใภ้น่ะ” ความโมโหทำให้ภาพตะวันผลุดลุกขึ้นยืนรวดเร็ว จนอกอิ่มแทบชนกับแผ่นอกกว้างของชายหนุ่ม

ตรีศูลขยับตัวออกห่างจากตัวหล่อนเล็กน้อยแล้วเดินวนรอบตัวหล่อนช้า ๆ พร้อมกวาดตามองเรือนร่างหล่อนราวจะสำรวจ ตรวจหาข้อบกพร่องของสินค้าชิ้นหนึ่ง ในขณะที่ภาพตะวันทำได้แค่ยืนหน้าบึ้งหมุนรอบตัวเองตามคนตัวโตที่เอาแต่เดินเชื่องช้าวนเวียนอยู่รอบตัวเธอไม่หยุด สุดท้ายหลังจากสำรวจเรียบร้อย เขาก็เงยหน้าขึ้นสบตาหล่อนพลางเปิดยิ้มหยันและเอ่ยด้วยประโยกหยาบคายที่สุดเท่าที่หล่อนเคยได้ยินจากปากของผู้ชายเลยทีเดียว

“เปรี้ยวจนเข็ดฟัน มารยาทหรือก็ทราม หน้าตาก็ดูแทบไม่ได้ รูปร่างเทอะทะ แข้งขาใหญ่โตไร้ความน่ามองยังกล้าใส่กระโปรงสั้นเต่อตลกขนาดนี้ แล้วอะไรอีกนะ...อ้อ ตูดคุณน่ะหย่อนคล้อยราวกับสาวที่ผ่านสมรภูมิรบโชคโชนขนาดนั้น แม่ผมน่าจะมองออกนะ ท่านไม่น่าจะอยากได้ผู้หญิงเจนศึกอย่างคุณมาเป็นลูกสะใภ้ของท่านหรอกมั้ง”

“กรี๊ดดดด ไอ้ปากหมาเน่า ไอ้ตัวกินไก่เรียกพี่ ไอ้ผู้ชายปากกระโถน ไอ้...”

เสียงด่าทอเงียบหายแต่ดวงตาแต้มสีสวยเฉี่ยวบนเปลือกตาพลันเบิกโพลงเมื่อร่างของหล่อนถูกเขากระชากดึงเข้าแนบแผ่นอกกว้าง ลำแขนกำยำโอบรัดตัวหล่อนแน่นราวปลอกเหล็ก พร้อมกับริมฝีปากของไอ้ตัวกินไก่เรียกพี่ที่เธอเพิ่งด่าฉกประกบลงบนริมฝีปากสีแดงสดของหล่อนอย่างไม่ปรานี กระทั่งภาพตะวันสัมผัสได้ถึงคาวเลือดของตัวเอง

จูบลงทัณฑ์ของตรีศูลทำให้หญิงสาวได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ เพราะถึงจะดูเปรี้ยวจี๊ดจ๊าดแค่ไหน ภาพตะวันก็เป็นกุลสตรีไทยที่น่ายกย่องคนหนึ่งเลยทีเดียว เพราะหล่อนท่องคาถารักนวลสงวนตัวไว้ขึ้นใจ ทำให้ยังไม่เคยถูกผู้ชายหน้าไหนสัมผัสริมฝีปากง่าย ๆ อย่างที่เขากำลังกระทำจาบจ้วงกับเธอแบบนี้เลยสักราย และหล่อนยังไม่ทันจะตั้งตัวหรือขัดขืนเนื่องจากสติยังคงเตลิดไปกับสัมผัสเร่าร้อนรุนแรงของคนตรงหน้า หล่อนจึงไม่ได้ยินเสียงประตูถูกผลักเข้ามาโดยพลการอีกครั้ง กระทั่งเสียงเลขาฯ คนเดิมเอะอะโวยวาย สติของหล่อนถึงกลับคืนหลังจากกระเจิดกระเจิงไปไกลสุดกู่ หล่อนรีบดันตัวออกจากอ้อมแขนล่ำสันที่เจ้าตัวยินยอมปล่อยตัวหล่อนแต่โดยดี

ภาพตะวันหมุนตัวหันกลับมามองผู้บุกรุกหลายรายซึ่งมีอุปกรณ์ถ่ายภาพพร้อมในมือ แสงแฟลชกับเสียงชัตเตอร์ดังรัวของทีมนักข่าวกับช่างภาพหลายคนซึ่งเป็นแขกไม่ได้รับเชิญทำให้หล่อนตกใจสะดุ้ง จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรในเมื่อมั่นใจได้เลยว่าภาพที่นักข่าวพวกนี้เก็บได้คงหนีไม่พ้นภาพน่าอายนั่น

อี๊...แค่คิดคนสวยก็อยากจะตายวันหลาย ๆ รอบแล้ว

“หยุดนะ นี่พวกคุณทำบ้าอะไรกันฮะ” หล่อนร้องตวาดถามเสียงดังลั่นรีบยกแขนปิดป้องใบหน้าของตนเองวุ่นวาย

“สรุปข่าวที่ว่าคุณตรีสูรกำลังจะแต่งงานกับคุณภาพตะวันนี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ” นักข่าวสาวตะโกนถาม ไม่ใส่ใจเสียงเกรี้ยวกราดของภาพตะวันกับสีหน้าบึ้งตึงของตรีศูล

“ถ้าพวกคุณไม่หยุดผมรับรองพวกคุณทุกคนได้เดือดร้อนแน่”

ตรีศูลเอ่ยเสียงแข็งขณะส่งสายตากระด้างตวัดมองเหล่ากระจอกข่าวทั้งหลายด้วยสีหน้าเอาจริงเอาจัง ทำให้หลาย ๆ คนเริ่มถอยและไม่กล้าส่งเสียงถามต่อ ก่อนจะพากันรีบหนีเพราะไม่อยากมีเรื่องกับเจ้าของฉายา “พลายเหยียบข่าว” ซึ่งฉายานี้ตรีสูญได้มาเมื่อคราวที่นักข่าวคนหนึ่งถูกชายหนุ่มเลือดร้อนเหยียบอกเพราะดันตั้งคำถามที่เขาไม่อยากตอบและเตือนแล้วแต่นักข่าวคนดังกล่าวไม่เพียงไม่หยุดยังกล้าพูดจากวนโทสะจนเขาระงับอารมณ์ไม่อยู่เป็นเหตุให้ต้องขึ้นโรงพักเพื่อเคลียร์กันไปเลยทีเดียว

“หมดเรื่องยุ่ง ๆ นี่แล้วเห็นทีเราต้องคุยกันยาวแล้วหละคุณสุรีย์” ตรีศูลตวัดหางตามองเลขาฯสาวพลางเอ่ยเสียงดุรอดไรฟัน

“ขอโทษค่ะบอส” สุรีย์ทำหน้าแหยเหมือนคนกำลังจะร้องไห้พลางเอ่ยเสียงสั่น